II KO 157/25
Izba Karna2025-11-19
Skład orzekający: Marek Siwek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy ponowne złożenie przez skazanego sygnalizacji o wznowieniu postępowania z urzędu, oparte na tych samych argumentach, które zostały już wcześniej odrzucone przez Sąd Najwyższy, powinno zostać pozostawione bez dalszego biegu?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy pozostawił sygnalizację wznowienia postępowania z urzędu bez dalszego biegu, uznając, że nie ma podstaw do wielokrotnej weryfikacji tej samej kwestii, która została już wcześniej rozstrzygnięta. Ponowne złożenie wniosku opartego na tych samych argumentach, które już raz zostały odrzucone, nie uzasadnia wszczynania kolejnego postępowania. Sąd podkreślił, że kwestia nienależytej obsady sądu z uwagi na udział sędziów powołanych przy udziale aktualnej Krajowej Rady Sądownictwa była już przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego w poprzednim postępowaniu.Stan faktyczny
Skazany R. Ś. skierował do Sądu Najwyższego sygnalizację o wznowienie postępowania z urzędu, powołując się na bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. (nienależyta obsada sądu). Argumentował, że w składzie Sądu Apelacyjnego zasiadali sędziowie powołani na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej na mocy ustawy z 2017 r. Sąd Najwyższy już wcześniej rozpatrywał podobną inicjatywę skazanego w sprawie II KO 113/25 i nie stwierdził podstaw do wznowienia postępowania. Skazany ponownie złożył pismo z tymi samymi argumentami.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy zarządził pozostawienie sygnalizacji wznowienia postępowania z urzędu bez dalszego biegu.Pełny tekst orzeczenia
II KO 157/25 ZARZĄDZENIE Dnia 19 listopada 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Siwek w sprawie R. Ś. skazanego z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. na skutek sygnalizacji skazanego co do wznowienie z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2023 r., sygn. akt II AKa 164/22. na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. w zw. z art. 9 § 2 k.p.k. zarządził sygnalizację wznowienia postępowania z urzędu pozostawić bez dalszego biegu . UZASADNIENIE R. Ś. , prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z 19 stycznia 2022 r., sygn. akt VIII K 18/21, utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego z 26 kwietnia 2023 r., sygn. akt II AKa 164/22, został skazany za czyn z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., na karę 4 lat pozbawienia wolności. Skazany 9 maja 2025 r. skierował do Sądu Najwyższego sygnalizację wznowienia w jego sprawie postępowania z urzędu, z uwagi na wystąpienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.pk., gdyż w składzie Sądu odwoławczego – Sądu Apelacyjnego w Warszawie, rozpoznającego apelację
II KO 157/25 2 jego obrońcy, zasiadali sędziowie: X.Y. i X.Y.1, powołane na ten urząd na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej na mocy ustawy z 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 3). Ta okoliczność, zadaniem skazanego powoduje, iż sąd z ich udziałem był nienależycie obsadzony, w rozrumienieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Nie ma podstaw, by wskazane wyżej pismo skazanego uzyskało dalszy bieg procesowy Jak wynika z akt sprawy, R. Ś. w dniu 14 maja 2025 r. (k. 2, akta SN II KO 113/25) wystąpił już raz z inicjatywą wznowienia postępowania z urzędu w jego spawie, powołując się na argumenty, mające potwierdzać, iż przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie doszło do uchybienia mającego postać bezwzględnej przyczyny odwoławczej (art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.). Sąd Najwyższy nie podzielił jednak stanowiska skazanego i nie stwierdził podstaw do wznowienia postępowania z urzędu, czemu dał wyraz w zarządzeniu z 10 lipca 2025 r., sygn. akt II KO 113/25 (k. 11, akta SN). Wynika z tego, że zagadnienie istnienia podstawy do wznowienia postępowania z urzędu, o którym mowa we wskazanym wyżej piśmie, było już wcześniej przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego, który zagadnienie to jednocześnie rozstrzygnął R. Ś. w dniu 21 lipca 2025 r. skierował do Sądu Najwyższego pismo pt. „wniosek o wznowienie postępowania”, w którym po raz kolejny wskazał, na wystąpienie uchybienia z art. 439 § 2 k.p.k. nienależytej obsady sądu – Sądu Apelacyjnego w Warszawie, z uwagi na udział w nim sędziów: X.Y. i X.Y.1, powołanych na urząd sędziów Sądu Apelacyjnego, przy udziale aktualnej KRS. Nie ulega wątpliwości, że nie ma podstaw do wielokrotnej weryfikacji przez Sąd Najwyższy tej samej kwestii, a więc tego, czy istnieje podstawa do wznowienia postępowania karnego z urzędu w sytuacji, kiedy już raz Sąd Najwyższy się o tej kwestii jednoznacznie wypowiedział. W tej sytuacji pismo skazanego będące sygnalizacją wznowienia z urzędu należało pozostawić bez dalszego biegu. [J.J.] [a.ł]
II KO 157/25 3
Powiązane orzeczenia
- V KO 115/25 2025-11-06Czy sygnalizacja wystąpienia podstawy do wznowienia postępowania z urzędu, oparta na zarzucie nienależytej obsady sądu wynikającej z wadliwego sposobu powołania sędziów, może stanowić podstawę do wznowienia postępowania,…
- II KO 96/25 2025-11-26Czy istnieją podstawy do wznowienia z urzędu postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem, jeżeli jedynym argumentem jest twierdzenie o niezgodnym z Konstytucją powołaniu składu sędziowskiego?
- III KO 91/24 2025-05-27Czy sygnalizacja obrońcy o konieczności wznowienia postępowania z urzędu jest zasadna, jeśli Sąd Najwyższy już uchylił zaskarżony wyrok z powodu tej samej bezwzględnej przyczyny odwoławczej?
- IV KO 77/25 2025-11-13Czy istnieją podstawy do wznowienia z urzędu postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem?
- I KO 5/25 2025-02-19Czy istnieją podstawy do wznowienia z urzędu postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem z uwagi na uzasadnione wątpliwości co do instytucjonalnej bezstronności sędziego?
Powołane przepisy
art. 280 § 2 KKart. 64 § 1 KKart. 542 § 3 KPKart. 9 § 2 KPKart. 280 § 1 KKart. 439 § 1 pkt 2 k.pk.art. 439 § 1 pkt 2 KPKart. 439 § 2 KPK§ 2§ 1§ 3§ 1 pkt 2
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy