II KO 33/16

Izba Karna2018-02-19

Skład orzekający: Waldemar Płóciennik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku skazanego odbywającego karę pozbawienia wolności, niezatrudnionego odpłatnie i posiadającego jedynie niewielkie środki finansowe, należności sądowe mogą zostać umorzone?
Ratio decidendi
Tak, należności sądowe mogą zostać umorzone, jeśli egzekucja tych należności jest niecelowa z uwagi na sytuację majątkową skazanego, który odbywa karę pozbawienia wolności, nie jest zatrudniony odpłatnie i posiada jedynie niewielkie środki finansowe, a koszty egzekucji mogłyby przewyższyć wymaganą należność.
Stan faktyczny
Sąd Najwyższy rozpatrywał kwestię umorzenia należności sądowych w kwocie 170 zł, którymi obciążono skazanego A.T. po oddaleniu jego wniosku o wznowienie postępowania. Skazany odbywał karę pozbawienia wolności, nie był zatrudniony odpłatnie i dysponował jedynie 22 zł. Zarządzenie egzekucji uznano za niecelowe.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy umorzył należności sądowe w kwocie 170 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II KO 33/16 POSTANOWIENIE Dnia 19 lutego 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie A. T. skazanego z art. 156 § 1 pkt 2 i § 3 kk i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 19 lutego 2018r. z urzędu kwestii umorzenia należności sądowych na podstawie art. 206 § 2 w zw. z art. 51 § 1 k.k.w. p o s t n o w i ł: umorzyć należności sądowe w kwocie 170 (stu siedemdziesięciu) złotych, którymi obciążono skazanego A. T. postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2017r. w sprawie II KO 33/16. UZASADNIENIE Przed Sądem Najwyższym toczyło się postępowanie z wniosku obrońcy skazanego A.T. o wznowienie postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 23 lutego 2016 r., sygn. akt II AKa […]. Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt II KO 33/16, Sąd Najwyższy oddalił wniosek o wznowienie postępowania i obciążył skazanego kosztami sądowymi postępowania wznowieniowego, które postanowieniem z dnia 22 czerwca 2017 r. ustalono na 170 złotych. Po zakończeniu postępowania wznowieniowego skazany był bezskutecznie wzywany do uiszczenia powyższej kwoty. 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Jak wynika z akt sprawy, skazany odbywa karę pozbawienia wolności, której koniec przypada na dzień 28 maja 2022 r. Zgodnie z informacją nadesłaną przez administrację Aresztu Śledczego w P. skazany nie jest zatrudniony odpłatnie. Do dyspozycji ma jedynie 22 zł (stan na dzień 13 lutego 2018 r.). Zarządzenie egzekucji jawi się w świetle powyższych okoliczności jako niecelowe, bowiem koszty egzekucji mogą przewyższyć wymaganą należność. Kierując się powyższym orzeczono, jak na wstępie. aw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 156 § 1 pkt 2art. 206 § 2art. 51 § 1 KK§ 1 pkt 2§ 3§ 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy