II KO 38/16

Sygn. akt II KO 38/16 POSTANOWIENIE Dnia 17 stycznia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba (przewodniczący) SSN Krzysztof Cesarz (sprawozdawca) SSN Michał Laskowski w sprawie R. W. skazanego z 178a § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 stycznia 2017 r. kwestii dopuszczalności wniosku obrońcy skazanego o wznowienie postępowania, zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 26 lipca 2016 r., sygn. akt II KZ 26/16, utrzymującym w mocy zarządzenie Przewodniczącego V Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 30 maja 2015 r., o odmowie przyjęcia kasacji jako niedopuszczalnej z mocy ustawy, na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 430 § 1 i art. 429 § 1 oraz art. 639 k.p.k. postanowił: 1) pozostawić wniosek bez rozpoznania, 2) obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania wznowieniowego. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 10 marca 2015 r., Sąd Rejonowy w Ł. uznał R. W. za winnego popełnienia czynu z art. 178a § 1 k.k., za który wymierzył mu karę grzywny w wysokości 250 stawek dziennych po 10 zł. 2 Po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego, Sąd Okręgowy w Ł. wyrokiem z dnia 19 października 2015 r., zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. W kasacji od wyroku Sądu odwoławczego obrońca skazanego zarzucił „obrazę prawa materialnego”, tj. art. 178a § 1 k.k., poprzez przyjęcie, na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego, że R. W. jest winny popełnienia zarzucanego mu czynu. Zarządzeniem z dnia 30 maja 2015 r., przewodniczący V Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Ł., na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 523 § 1 k.p.k., odmówił przyjęcia kasacji, jako niedopuszczalnej z mocy ustawy. Na skutek zażalenia obrońcy skazanego, Sąd Najwyższy, postanowieniem z dnia z dnia 26 lipca 2016 r., sygn. akt II KZ 26/16, utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. Obecnie, obrońca skazanego, na podstawie art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k. i art. 542 § 1 k.p.k. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego powyższym prawomocnym postanowieniem Sądu Najwyższego oraz o „uchylenie zaskarżonego postanowienia przez przyjęcie kasacji i jej rozpoznanie”. W pisemnej odpowiedzi na wniosek prokurator wniósł o jego oddalenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek jest niedopuszczalny z mocy ustawy. Wznowienie postępowania z urzędu następuje wyłącznie w razie ujawnienia się jednego z uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k. (art. 542 § 3 k.p.k.). We wniosku nie wskazano takich uchybień ani żadne z nich nie ujawniły się w toku kontroli podjętej z urzędu. W incydentalnym postępowaniu zakończonym postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 26 lipca 2016 r. badana była kwestia wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej, określonej w art. 439 § 1 pkt 1 in fine k.p.k. przy wydawaniu zarządzenia przez sędziego Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 30 maja 2015 r., ale trafnie Sąd Najwyższy uznał, że przyczyna ta (orzekanie przez osobę podlegającą wyłączeniu na podstawie art. 40 k.p.k.) nie zaistniała. 3 Żądanie wznowienia wskazanego wyżej postępowania incydentalnego na podstawie art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k. zostało uzasadnione, ale błędem w ustaleniach faktycznych co do sprawstwa przypisanego R.W. czynu z art. 178a § 1 k.k. Jest więc oczywiste, że nie jest dopuszczalny wniosek oparty na takiej podstawie o wznowienie postepowania wpadkowego, którego dotyczy, ani również postępowania głównego, czyli w przedmiocie odpowiedzialności karnej. Domaganie się przez wnioskodawcę w petitum „uchylenia zaskarżonego postanowienia przez przyjęcie kasacji i jej rozpoznanie” wskazuje, że doszło również do złożenia niedopuszczalnego zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lipca 2016 r. Bowiem od takiego orzeczenia nie przysługuje środek zaskarżenia. Dlatego, na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. pozostawiono wniosek o wznowienie postępowania bez rozpoznania, zaś na podstawie art. 639 k.p.k. rozstrzygnięto o kosztach sądowych postępowania wznowieniowego. kc