II KS 16/24

II KS 16/24 POSTANOWIENIE Dnia 19 czerwca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski na posiedzeniu bez udziału stron, po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 19 czerwca 2024 r., wniosku obrońcy o wyłączenie od udziału w sprawie II KS 16/24 sędziego Sądu Najwyższego Ryszarda Witkowskiego p o s t a n o w i ł: na podstawie art. 42 § 4 zd. pierwsze k.p.k. w zw. z art. 41 § 1 k.p.k. wyłączyć pana Ryszarda Witkowskiego od udziału w sprawie. UZASADNIENIE Do referatu sędziego Ryszarda Witkowskiego wpłynęła sprawa II KS 16/24 zainicjowana skargą obrońcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 12 grudnia 2023 r. uchylającego wyrok Sądu Rejonowego Warszawa – Praga w Warszawie z 22 czerwca 2022 r. uniewinniającego A. K. od popełnienia zarzucanych jej trzech czynów zabronionych: z art. 286 § 1 k.k., art. 270 § 1 k.k. w zb. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i art. 284 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. Obrońca skazanego domaga się wyłączenia od orzekania w tej sprawie pana Ryszarda Witkowskiego, wskazując na to, że uchybienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. podniesione w skardze a polegające na tym, że kasatoryjny wyrok Sądu odwoławczego został wydany przez sędziów powołanych na swoje stanowisko w wyniku procedury nominacyjnej zainicjowanej przez Krajową Radę Sądownictwa powołaną ustawą z 8 grudnia 2017 r., II KS 16/24 2 dotyczy również pana Ryszarda Witkowskiego: mianowicie został powołany na swoje stanowisko na skutek rekomendacji KRS ukształtowanej na podstawie ustawy z 8 grudnia 2017 r. Wniosek okazał się zasadny. Ustalenie, że autor rozpatrywanego żądania podniósł w skardze od wyroku odwoławczego zarzut powołania sędziów na stanowiska sędziów Sądu Apelacyjnego w Warszawie na wniosek KRS ukształtowanej na podstawie ustawy z 8 grudnia 2017 r., pozwoliło na sięgnięcie po instytucję odsunięcia sędziego wylosowanego do rozpatrzenia tej sprawy na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. Pozostawienie przedmiotowej sprawy w referacie pana Ryszarda Witkowskiego groziłoby naruszeniem reguły nemo iudex in causa sua i wystąpieniem obawy, że w odbiorze zewnętrznym pojawi się przeświadczenie o istnieniu kierunkowego nastawienia co do sposobu orzeczenia w sprawie II KS 16/24. Dlatego orzeczono jak wyżej. [PGW] [ms]