II KZ 26/15

Sygn. akt II KZ 26/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie R. K. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 czerwca 2015 r., zażalenia na zarządzenie Kierownika Sekcji II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2015 r. (II AKo 9/15) o odmowie przyjęcia zażalenia na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 5 maja 2015 r. o oddaleniu wniosku o wznowienie postępowania w sprawie sygn. akt VIII Ko 55/08 Sądu Okręgowego w Warszawie zakończonego wyrokiem z dnia 9 stycznia 2009 r., na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie UZASADNIENIE Zażalenie wnioskodawcy jest bezzasadne. Zgodnie z dyspozycją art. 547 § 1 k.p.k., na postanowienie oddalające wniosek o wznowienie postepowania zażalenie nie przysługuje jeżeli orzekł o tym sąd apelacyjny. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Brak podstaw również do tego, aby wyprowadzać wniosek o bezwzględnym nakazie dwuinstancyjności, a więc prawie do skarżenia każdego orzeczenia sądowego, z przepisów Konstytucji RP. Nie można zapominać i o tym, że postępowanie wznowieniowe jest postępowaniem toczącym się w wyniku złożenia nadzwyczajnego środka 2 zaskarżenia, a więc z istoty swojej o charakterze odwoławczym. Już choćby stąd, dyspozycja art. 547 § 1 k.p.k., nie może być traktowana jako pozostająca w sprzeczności z treścią art. 176 czy 78 Konstytucji RP. Przepis ten nie został też uznany za sprzeczny z Konstytucją RP przez Trybunał Konstytucyjny. Przepis art. 547 § 1 k.p.k. należy traktować jako obowiązujący i jako taki, wiążący swą treścią Sądy. Powyższe powoduje, że zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Kierując się przedstawionymi względami, Sad Najwyższy orzekł, jak na wstępie.