II KZ 5/14

PostanowienieIzba Karna2014-02-19

Skład orzekający: Andrzej Ryński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, złożony po upływie terminu zawitego, może zostać przyjęty, jeśli jego niedotrzymanie nastąpiło wskutek zaniedbań obrońcy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, uznając, że został on złożony po upływie terminu zawitego. Sąd wskazał, że niedotrzymanie terminu zawitego do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku nie może być usprawiedliwione zaniedbaniami obrońcy, a kwestia przywrócenia terminu wymaga odrębnego postępowania.
Stan faktyczny
Skazany złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem po upływie 7-dniowego terminu zawitego. Przewodniczący Wydziału Karnego Odwoławczego odmówił przyjęcia wniosku. Skazany złożył zażalenie, zarzucając obrazę przepisów prawa procesowego i wskazując, że termin mógł zostać przekroczony z powodu zaniedbań jego obrońcy. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Karnego Odwoławczego o odmowie przyjęcia wniosku skazanego o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II KZ 5/14 POSTANOWIENIE Dnia 19 lutego 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Ryński w sprawie S. G. skazanego z art. 286 § 1 k.k. innych po rozpoznaniu zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w W. z dnia 12 grudnia 2013 r., o odmowie przyjęcia wniosku skazanego o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w W. na podstawie art. 457 § 2 k.p.k. w zw. z art. 422 § 3 k.p.k. odmówił przyjęcia wniosku skazanego S. G. o sporządzenie na piśmie i doręczenie odpisu wyroku Sądu odwoławczego wraz z uzasadnieniem, jako złożonego po upływie terminu zawitego. Na powyższe zarządzenie zażalenie złożył skazany, który zarzucił obrazę przepisów prawa procesowego, a to: art. 457 § 2 k.p.k. w zw. z art. 422 § 3 k.p.k., mającą wpływ na treść zarządzenia, poprzez uznanie, że przekroczył on siedmiodniowy termin zawity do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem w sytuacji, gdy skazany został poinformowany na rozprawie apelacyjnej w dniu 22 listopada 2013 r., iż ogłoszenie wyroku może nastąpić w dniu 25 listopada 20013 r. Niezależnie od tego podniósł. on, iż wniosek 2 o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku sądu odwoławczego z uzasadnieniem miał również złożyć jego obrońca, jednak zaniedbał swoich obowiązków i jak skazany się o tym dowiedział to złożył taki wniosek. Skarżący nie precyzując zarzutu odwoławczego wniósł o przychylenie się do treści zażalenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 457 § 2 k.p.k. w zw. z 422 § 1 k.p.k. w terminie zawitym 7 dni od daty ogłoszenia wyroku oskarżony, który w tym czasie nie był pozbawiony wolności może złożyć pisemny wniosek o doręczenie odpisu uzasadnienia wyroku. Jak wynika z protokołu rozprawy apelacyjnej z dnia 22 listopada 2013 r. (k.1567) S. G. uczestniczył w rozprawie przed Sądem odwoławczym, w tym wyrażał swoje stanowisko w zakresie wywiedzionej w jego imieniu apelacji obrońcy, przy czym wbrew argumentacji zażalenia z treści tego protokołu nie wynika, aby Sąd odwoławczy informował skazanego o swoim zamiarze odroczenia wydania wyroku do 25 listopada 2013 r. Należy przyjąć, że wspomniany protokół odzwierciedla rzeczywisty przebieg rozprawy apelacyjnej, skoro nie składano wniosku o jego sprostowanie. Wprawdzie tego dnia rozpoczęto rozprawę o godz. 11-tej, a ogłoszenie wyroku miało miejsce przed godz. 16.30, po naradzie nad wyrokiem i na ogłoszenie stawił się jedynie prokurator, jednak oskarżony, który przecież nie był pozbawiony wolności, nie miał żadnych przeszkód aby odpowiednio wcześnie uzyskać informację, kiedy zapadł wyrok Sądu odwoławczego oraz z zachowaniem terminu zawitego określonego w art. 422 § 1 k.p.k. złożyć wniosek o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem. Należy przypomnieć, że apelacja obrońcy oskarżonego została uznana za oczywiście bezzasadną, co zgodnie z treścią art. 457 § 2 k.p.k. obligowało strony do złożenia wskazanego w tym przepisie wniosku o ile zamierzały one uzyskać uzasadnienie wyroku Sądu odwoławczego. Zatem, wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego zapadłego w dniu 22 listopada 2013 r., przesłany przez S. G. do Sądu Okręgowego w dniu 3 grudnia 2013 r. został wniesiony po upływie 7- dniowego terminu do jego złożenia i dlatego trafnie odmówiono jego przyjęcia, ponieważ takie postąpienie znajduje oparcie w treści art. 422 § 3 k.p.k.. 3 W konsekwencji okoliczności wskazane w zażaleniu nie mogły doprowadzić do uchylenia zaskarżonego zarządzenia, ponieważ nie podważyły prawidłowo ustalonego faktu, uchybienia przez S. G. wskazanemu wyżej terminowi zawitemu. Natomiast jeżeli potwierdziłby się zarzut, że naruszenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia nastąpiło wskutek zaniedbań obrońcy skazanego, to z tego tytułu nie może on ponosić negatywnych skutków prawnych. Termin zawity do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia może być przywrócony w trybie art. 126 k.p.k., o ile jego niedotrzymanie nastąpiło z przyczyn od skazanego niezależnych. Może on wówczas w zawitym terminie 7 dni od ustania przeszkody zgłosić wniosek o przywrócenie terminu, powołując się na dopełnienie czynności, która miała być w terminie wykonana w postaci złożonego już spóźnionego wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku Sądu odwoławczego z uzasadnieniem. Jednak ewentualna kwestia przywrócenia terminu rozpatrywana jest w odrębnym postępowaniu, przy czym w tym przedmiocie orzeka organ, przed którym należało dokonać czynności (art. 126 § 2 k.p.k.). Biorąc powyższe rozważania pod uwagę, Sąd Najwyższy zaskarżone zarządzenie utrzymał w mocy.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 286 § 1 KKart. 437 § 1 KPKart. 518 KPKart. 457 § 2 KPKart. 422 § 3 KPKart. 422 § 1 KPKart. 126 KPKart. 126 § 2 KPK§ 1§ 2§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 23.07.2026. · PDF źródłowy