II KZ 7/13

Sygn. akt II KZ 7/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 marca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Sobczak w sprawie A. K. skazanego z art. 178 a § 1 kk, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 marca 2013 r., zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 15 stycznia 2013 r., o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 15 listopada 2012 r. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w W., po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez oskarżonego A. K., wyrokiem z dnia 15 listopada 2012 r., utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 25 czerwca 2012 r., którym to wyrokiem oskarżony skazany został za czyn z art. 178a § 1 k.k., na karę grzywny w wysokości 200 stawek dziennych po 10 zł każda stawka. Orzeczono także wobec ww. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat (art. 42 § 2 k.k.) oraz zaliczono na poczet tegoż zakazu okres zatrzymania prawa jazdy od 18 stycznia 2009 r. do dnia 13 listopada 2009 r. Nadto rozstrzygnięto o śladach osmologicznych i kosztach sądowych. W dniu 19 listopada 2012 r. do Sądu odwoławczego wpłynęło pismo skazanego zatytułowane „wniosek o wydanie odpisu wyroku” (k.362, t. II). Z 2 informacji znajdującej się na tym piśmie wynika, że skazanemu wydano odpis orzeczenia zgodnie z wnioskiem. Następnie w dniu 23 listopada 2012 r. skazany wystosował pismo „wniosek”, w którym domagał się sporządzenia na piśmie uzasadnienia wyroku z dnia 15 listopada 2012 r. i przesłania jego odpisu w celu sporządzenia kasacji do Sądu Najwyższego (k. 363, t. II). Zarządzeniem z dnia 26 listopada 2012 r. odmówiono A. K. przyjęcia wniosku o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem złożonego dnia 23 listopada 2012 r. (k. 364, t. II) albowiem wniosek o uzasadnienie ww. złożył po upływie 7 dniowego terminu zawitego określonego w art. 524 § 1 k.p.k. W dniu 18 grudnia 2012 r. do Sądu odwoławczego wpłynął kolejny wniosek skazanego, tym razem o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku (k. 367, t. II). Skazany podniósł w nim, że niedotrzymanie terminu zawitego zostało spowodowane jego chorobą, złym stanem zdrowia. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 stycznia 2013 r. Sąd Okręgowy w W., na podstawie art. 126 § k.p.k. (a contrario) wniosku skazanego nie uwzględnił argumentując, iż A. K. nie uzasadnił w sposób wystarczający i przekonywający powodów uchybienia terminowi. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skazany podnosząc niechęć Sądu odwoławczego do złożenia przez niego kasacji oraz podkreślając, że zaświadczenie lekarskie, które złożył do akt sprawy powinno być wystarczającym usprawiedliwieniem niemożności złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku w terminie. Zdaniem skarżącego w dostateczny sposób wykazał okoliczność, która skutkowała uchybieniem ustawowemu terminowi. W dniu 21 lutego 2013 r. Sąd Okręgowy w W. na zasadzie art. 463 § 1 k.p.k. zażalenia nie uwzględnił i przekazał je do rozpoznania Sądowi Najwyższemu w Warszawie (k. 378, t. II). Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie skazanego oraz podniesione w nim argumenty nie zasługują na uwzględnienie. Analiza akt sprawy bezspornie dowodzi, że wniosek skazanego o doręczenie mu odpisu wyroku Sądu drugiej instancji wraz z uzasadnieniem złożony został po upływie terminu zawitego określonego w art. 524 § 1 zd. 2 k.p.k., co nastąpiło w dniu 23 listopada 2012 r. A. K. nie był obecny na ogłoszeniu wyroku (chociaż uczestniczył w rozprawie apelacyjnej – k. 359, t. II), najwyraźniej posiadał wiedzę o 3 terminie i sposobie zaskarżenia orzeczenia Sądu Okręgowego w W., skoro okoliczności tej nie kwestionuje. Stwierdzić należy, że podnoszone przez niego argumenty dotyczące złego stanu zdrowia, jako okoliczności usprawiedliwiające uchybienie terminowi nie zasługują na uwzględnienie. Jak trafnie ustalił Sąd Okręgowy skazany nie wykazał, że niedotrzymanie wykonania przedmiotowej czynności procesowej nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych. Tak sformułowanej oceny nie podważa załączone do akt sprawy zwolnienie lekarskie (k. 368, t. II). Wynika z niego bowiem, że ww. przebywał na zwolnieniu od 12 listopada 2012 r. do 25 listopada 2012 r. Stan jego zdrowia pozwolił mu na uczestniczenie w dniu 15 listopada 2012 r. w rozprawie apelacyjnej oraz jak wynika z k. 362, t. II osobistego złożenia wniosku i odebrania odpisu żądanego wyroku w dniu 19 listopada 2012r. Nie są zatem przekonujące argumenty związane ze stanem zdrowia skazanego, które w jego ocenie miałyby uzasadniać podjęcie przez sąd decyzji po myśli art. 126 § 1 k.p.k. Skuteczność wniosku o przywrócenie terminu zawitego wymaga wykazania, że jego niedotrzymanie nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, zaś uprawdopodobnienie takich przyczyn obciąża podmiot, który wywodzi z tego skutki prawne. Tymczasem skazany nie przedstawił racjonalnego dowodu uzasadniającego niedotrzymanie terminu zawitego, podchodząc w sposób jedynie wybiórczy do udzielonego mu zwolnienia lekarskiego. Uwzględniając całokształt przeprowadzonych wyżej rozważań, a tym samym nie znajdując podstaw do podważenia merytorycznej trafności zaskarżonego postanowienia, orzeczono jak na wstępie.