II KZ 9/18

PostanowienieIzba Karna2018-03-15

Skład orzekający: Eugeniusz Wildowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji jako wniesionej po terminie, oparte na wadliwych ustaleniach faktycznych dotyczących daty doręczenia odpisu wyroku z uzasadnieniem, jest prawidłowe?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uchylił zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji, uznając je za wadliwe. Podstawą odmowy było błędne ustalenie daty doręczenia odpisu wyroku z uzasadnieniem obrońcy skazanego. Wskazano, że faktyczne doręczenie nastąpiło później niż przyjęto w zaskarżonym zarządzeniu, co skutkowało tym, że kasacja została wniesiona w terminie. Sąd Najwyższy podkreślił, że ustalenia faktyczne dotyczące doręczenia przesyłki pocztowej, w tym daty nadania, awizowania i odbioru, muszą być precyzyjne i zgodne z dowodami.
Stan faktyczny
Obrońca skazanego wniósł kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego. Przewodniczący Sądu Apelacyjnego odmówił przyjęcia kasacji, uznając ją za wniesioną po terminie, ponieważ uznał, że obrońca otrzymał odpis wyroku z uzasadnieniem w dniu 21 grudnia 2017 r. Obrońca wniósł zażalenie, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych dotyczący daty doręczenia, wskazując na faktyczne doręczenie w dniu 9 stycznia 2018 r. Analiza dowodów, w tym adnotacji pocztowych i oświadczeń doręczyciela, potwierdziła późniejsze doręczenie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Sądu Apelacyjnego o odmowie przyjęcia kasacji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w W.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II KZ 9/18 POSTANOWIENIE Dnia 15 marca 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie R.P.J. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 marca 2018 r., zażalenia obrońcy skazanego na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w W. z dnia 5 lutego 2018 r., o odmowie przyjęcia kasacji, p o s t a n o w i ł uchylić zaskarżone zarządzenie i sprawę przekazać Sądowi Apelacyjnemu w W. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE W dniu 2 lutego 2018 r. do Sądu Apelacyjnego w W. wpłynęła kasacja wniesiona przez obrońcę skazanego R.P.J. od wyroku Sądu Apelacyjnego w W. z dnia 29 listopada 2017 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 5 czerwca 2017 r., sygn. akt XVIII K(…). Zarządzeniem z dnia 5 lutego 2018 r. Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w W., na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. odmówił przyjęcia kasacji jako wniesionej po terminie. Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł obrońca skazanego i zarzucił: 1. „mający wpływ na treść zarządzenia błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, polegający na wadliwym ustaleniu, jakoby odpis wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 29 listopada 2017 r. w sprawie II AKa (…) wraz z 2 uzasadnieniem doręczony został obrońcy skazanego w dniu 21 grudnia 2017 r., podczas gdy w rzeczywistości doręczony został w dniu 9 stycznia 2018 r., 2. będącą konsekwencją powyższego i mającą wpływ na treść zarządzenia obrazę przepisu postępowania, w szczególności art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. poprzez uznanie, że kasacja w sprawie niniejszej wniesiona została przez obrońcę skazanego po terminie”. W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zainicjowane przez obrońcę skazanego R.P.J. postępowanie „okołokasacyjne” dotknięte było wadami. W zaskarżonym zarządzeniu podniesiono, że obrońca skazanego złożył kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego w W. z dnia 29 listopada 2017 r. po terminie, a mianowicie w dniu 2 lutego 2018 r. Wskazano, że odpis tego wyroku z uzasadnieniem obrońca skazanego – adw. R. B. otrzymał w dniu 21 grudnia 2017 r. (vide elektroniczne pokwitowanie odbioru k. 1009), zatem 30-dniowy termin do wniesienia kasacji upłynął w dniu 20 stycznia 2018 r., co w konsekwencji spowodowało odmowę przyjęcia kasacji. Powyższe ustalenia uznać należy jednak za wadliwe. Jak wskazuje obrońca skazanego w zażaleniu, z adnotacji pocztowych na kopercie, w której wyrok Sądu Apelacyjnego wraz z uzasadnieniem doręczono obrońcy, wynika, że przesyłka zawierająca przedmiotowy wyrok nadana została w Urzędzie Pocztowym W.1 w dniu 19 grudnia 2017 r. i dwukrotnie, tj. w dniach 22 grudnia 2017 r. oraz 2 stycznia 2018 r. była awizowana. Odebrana została przez pracownika Kancelarii adw. R. B. w dniu 9 stycznia 2018 r. (vide kopia: koperty k. 1030, strony z dziennika korespondencyjnego Kancelarii k. 1037). Ustalenia te znajdują potwierdzenie w wydruku z systemu śledzenia przesyłek Poczty Polskiej (k. 1031-1034) oraz oświadczeniach: Naczelnika Urzędu Pocztowego W. 34 i doręczyciela Poczty Polskiej T. L., złożonych na piśmie i załączonych do zażalenia (k. 1038 i 1039). Wprawdzie z wydruku z systemu śledzenia przesyłek Poczty Polskiej wynika nadto, iż doręczenie przedmiotowej przesyłki faktycznie nastąpiło w dniu 21 grudnia 2017 r., jednak jak słusznie przyjmuje żalący, okoliczność ta jest o tyle 3 nieprawdopodobna, że w systemie tym zawarte są również późniejsze informacje o próbie doręczenia, przekazaniu do doręczenia i awizach przesyłki. Również podjęte przez obrońcę skazanego działania w celu wyjaśnienia powyższej sytuacji pozwoliły na ustalenie, że doręczyciel Poczty Polskiej T.L. w dniu 21 grudnia 2017 r. przy wydawaniu wcześniej już pokwitowanej w formie podpisu na tablecie korespondencji, nie posiadał i nie doręczył jej (listu o nr……). Korespondencja ta w dniu 22 grudnia 2017 r. została przez T. L. awizowana w Urzędzie Pocztowym W. 34. Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone zarządzenie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w W., który dokona kontroli formalnej kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w W. z dnia 29 listopada 2017 r., uwzględniając powyższe uwagi. Mając to wszystko na uwadze Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 530 § 2 KPKart. 429 § 1 KPK§ 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy