III KK 10/25

III KK 10/25 POSTANOWIENIE Dnia 17 lutego 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk w sprawie K.M. skazanego z art. 258 § 3 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej 17 lutego 2025 r., na posiedzeniu bez udziału stron, wniosku obrońców skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 30 sierpnia 2024 r., sygn. akt II AKa 280/23, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim z 14 września 2023 r., sygn. akt II K 160/21, postanowił nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE W kasacji wywiedzionej w sprawie skazanego K.M. obrońcy wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, nie uzasadniając swojego stanowiska. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia ma charakter wyjątkowy, jako odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w., według którego orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia. Od dawna przyjmuje się w judykaturze, że korzystanie z rozwiązania przewidzianego w III KK 10/25 2 art. 532 k.p.k. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy charakter zarzutów kasacyjnych wskazuje na oczywistą ich zasadność. Nie przesądzając ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego, trzeba stwierdzić, że zawarta w kasacji obrońców skazanego argumentacja nie jest tego rodzaju, aby można było mówić o ewidentnej wadliwości kwestionowanego wyroku Sądu odwoławczego. W tej sytuacji, respektując wyrażoną w art. 9 § 1 i 2 k.k.w. zasadę bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części postanowienia (art. 532 § 1 k.p.k. a contrario). [WB] r.g.