III KK 15/24

III KK 15/24 POSTANOWIENIE Dnia 15 lutego 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie R. M. skazanego z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. w zb. z art. 262 § 1 k.k. w zb. z art. 262 § 2 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 lutego 2024 r. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 13 marca 2023 r., sygn. II AKa 329/21, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 27 września 2021 r., sygn. III K 326/20, na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Obrońca skazanego wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie dnia 13 marca 2023 r., sygn. II AKa 329/21 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 27 września 2021 r., sygn. III K 326/20. We wniosku nie przedstawiona argumentacji wskazującej na jego zasadność. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. III KK 15/24 2 Wstrzymanie przez Sąd Najwyższy wykonania zaskarżonego kasacją wyroku jest odstępstwem od zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń ( art. 9 § 2 k.k.w.). Zastosowanie tej instytucji może nastąpić wyjątkowo. Kontrola kasacyjna dotyczy bowiem prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem prawidłowości ustaleń i trafności rozstrzygnięć w nim zawartych. Szczególne uprawnienie Sądu Najwyższego wynikające z art. 532 k.p.k. wymaga potwierdzenia, że w sprawie zaistniały szczególne, nadzwyczajne względy nakazujące pozbawienie w tym trybie prawomocnego wyroku atrybutu wykonalności. Powodem ku temu może być zasadność argumentacji przedstawionej na poparcie zarzutów kasacji, stwarzająca wysokie prawdopodobieństwo wydania orzeczenia kasatoryjnego. Okoliczność ta musi być dostrzegalna już „ na pierwszy rzut oka”, skoro procedowanie na podstawie art. 532 k.p.k. następuje przed merytorycznym rozpoznaniem kasacji. Gdy trafność zarzutów podniesionych w kasacji nie jest – na tym etapie – oczywista, samo zwrócenie się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie uzasadnia odstąpienia od wspomnianej na wstępie zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń ( zob. post. SN z 9.02.2023 r., V KK 681/21). Nie przesądzając oczywiście ostatecznego rezultatu wniesionej w tej sprawie kasacji, który to środek zaskarżenia będzie stanowił przedmiot rozpoznania na rozprawie, stwierdzić należało, że podniesione tam zarzuty rażącego naruszenia prawa materialnego kwestionujące możliwość przyjęcia oceny zachowania skazanego w płaszczyźnie art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. i naruszenia prawa procesowego mające podnoszące naruszenie przez Sąd Apelacyjny w Szczecinie zasad rzetelnej kontroli odwoławczej w zakresie zarzutów apelacyjnych wskazujących na niezasadność ustaleń faktyczno – prawnych poczynionych przez sąd pierwszej instancji, nie pozwalają – na obecnym etapie postępowania – na wysnucie kategorycznych wniosków odnośnie do ich zasadności. Materiały postępowania instancyjnego oraz ich ocena wyrażona przez orzekające w sprawie sądy zestawione z argumentacją przedstawioną na poparcie zarzutów kasacji, uniemożliwiają ukształtowanie jednoznacznego przekonania o nietrafności zaskarżonego wyroku przed przeprowadzeniem rozprawy kasacyjnej, co – w III KK 15/24 3 świetle utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego – jest warunkiem zastosowania instytucji z art. 532 k.p.k. Nie można pominąć również tego, że prokurator wniósł o oddalenie tej kasacji jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy nie stwierdził też, na takie okoliczności nie wskazywał zresztą obrońca, aby w sprawie zaistniały doniosłe okoliczności, które mogłyby spowodować nieodwracalność skutków kary w razie jej wykonania, a przez to przemawiać za wstrzymaniem wykonania wyroku. Z tych względów orzeczono jak na wstępie [J.J.] [ał]