III KK 156/23

III KK 156/23 POSTANOWIENIE Dnia 13 lipca 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ryszard Witkowski w sprawie K. K. skazanego z art. 35 ust. 1a w zw. z ust. 1 ustawy o ochronie zwierząt z dnia 21 sierpnia 1997 r. i innych po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2023 r. w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w trybie art. 532 § 3 k.p.k. wniosku obrońcy skazanego K. K. w przedmiocie wstrzymania wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z 10 października 2022 r. sygn. IV Ka 888/22, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Goleniowie z 8 marca 2022 r. sygn. II K 449/20, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku i odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją wyroku UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Goleniowie wyrokiem z 8 marca 2022 r. sygn. II K 449/20, uznał K. K., za winnego tego, że: w okresie od 1 września 2016 r. do 31 stycznia 2017 r. na terenie posesji przy ul. P. w […] znęcał się nad psem rasy mieszanej o imieniu C. oraz przy ul. […] w S. znęcał się nad psem rasy mieszanej o imieniu L., w ten sposób, że utrzymywał te zwierzęta w niewłaściwych warunkach bytowania tj. w stanie rażącego niechlujstwa i zaniedbania oraz przez niezapewnienie III KK 156/23 2 dostatecznej ilości pokarmu i wody niewykraczającej poza minimalne potrzeby, w warunkach zagrażających ich życiu i zdrowiu tj. popełnienia przestępstwa z art. 35 ust 1a ustawy o ochronie zwierząt i za ten czyn na podstawie art. 35 ust. 1a w zw. z ust 1 ustawy o ochronie zwierząt w zw. z art. 35 ust 1 ustawy o ochronie zwierząt przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k., tj. o treści przepisu obowiązującej przed zmianą wprowadzoną z dniem 19 kwietnia 2018 r. (Dz.U.2018.663) i za to wymierzył mu karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności (pkt I wyroku). Ponadto sąd I instancji orzekł także wobec oskarżonego zakaz posiadania wszelkich zwierząt na okres 8 (ośmiu) lat (pkt II wyroku) oraz nawiązkę w wysokości 2 000 (dwóch tysięcy) złotych na rzecz Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami Oddział w G. (pkt III wyroku). Po rozpoznaniu apelacji wniesionych przez oskarżonego i jego obrońcę, Sąd Okręgowy w Szczecinie wyrokiem z 10 października 2022 r. sygn. IV Ka 888/22, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok (pkt I wyroku). Od tego rozstrzygnięcia kasacje wywiódł obrońca skazanego K.K., wskazując na zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k. poprzez wydanie orzeczenia przez sędziego powołanego do pełnienia urzędu na mocy uchwały nr […] z dnia 18 grudnia 2018 r. podjętej przez Krajową Radę Sądownictwa. Ponadto skarżący zarzucił w kasacji także obrazę prawa materialnego, tj. art. 35 ust. 1 w zw. z ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt. W wymienionej kasacji, obrońca skazanego zawarł m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. W odpowiedzi na kasację obrońcy, prokurator wniósł o jej oddalenie, jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek obrońcy okazał się bezzasadny. Na wstępie zauważyć należy, iż na mocy art. 532 § 1 k.p.k., w przypadku wniesienia kasacji, Sąd Najwyższy w istocie dysponuje możliwością wstrzymania wykonania zaskarżonego tym środkiem orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od ewentualnego rozstrzygnięcia kasacji. Przywołana powyżej regulacja procesowa nie formułuje przesłanek, od których uzależnione jest III KK 156/23 3 wstrzymanie wykonalności zaskarżonego kasacją orzeczenia przez Sąd Najwyższy. Mając jednocześnie na uwadze, wynikającą z art. 9 k.k.w., zasadę niezwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, stwierdzić należy, iż możliwość, o której mowa w art. 532 § 1 k.p.k., odnosi się do okoliczności o charakterze absolutnie wyjątkowym. Sąd Najwyższy w niniejszym składzie podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie, w zakresie możliwości wstrzymania wykonalności prawomocnego orzeczenia, w którego świetle: „wstrzymanie wykonalności prawomocnego orzeczenia ze względu na swoją wyjątkowość powinno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne i w zasadzie nieodwracalne następstwa” [postanowienie Sądu Najwyższego (dalej SN) z 23 maja 2022 r. sygn. V KK 130/22; podobnie postanowienia SN z: 22 stycznia 2020 r. sygn. III KK 5/20 i z 18 listopada 2003 r. sygn. IV KK 347/03). Tego rodzaju następstwo może zaistnieć wówczas, gdy już pobieżna analiza kasacji, nakazuje przewidywać ewentualność jej przyszłego uwzględnienia. Sąd Najwyższy nadto zauważa, iż nadzwyczajny charakter kasacji i związane z nim skutki procesowe zastosowania instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. prowadzą do wniosku, że wstrzymanie wykonania orzeczenia może nastąpić wówczas, kiedy ewentualność uwzględnienia kasacji jawi się jako wysoce prawdopodobna. Natomiast analiza materiałów postępowania oraz uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia zawartego w kasacji obrońcy skazanego K. K. – nie przesądzając w tym miejscu w żadnej mierze końcowej oceny zasadności wniesionej kasacji – w ocenie Sądu Najwyższego w niniejszym składzie, nie prowadzi do stwierdzenia okoliczności, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia w jakimkolwiek zakresie. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji. [as] (B.B.) III KK 156/23 4