III KK 235/22

Sygn. akt III KK 235/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 czerwca 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Barbara Skoczkowska SSN Paweł Wiliński Protokolant Katarzyna Gajewska w sprawie M. R. skazanego z art. 207 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. art. 157 § 4 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 7 czerwca 2022 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego, w zakresie rozstrzygnięcia o środku karnym, na niekorzyść skazanego, od prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w O. z dnia 23 lutego 2022 r., sygn. akt II K […], uchyla pkt II zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia wobec oskarżonego środka karnego zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w O. do ponownego rozpoznania. 2 UZASADNIENIE Wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w O. z dnia 23 lutego 2022 r., sygn. akt II K […], M. R. został uznany w pkt. I wyroku za winnego popełnienia czynu z art. 207 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. art. 157 § 4 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to, na podstawie przywołanych przepisów wymierzono mu karę 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym. W pkt. II wskazanego wyroku na podstawie art. 41a § 1 i § 4 k.k. w zw. z art. 43 § 1 k.k. wobec oskarżonego M. R. orzeczono środek karny w postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej E. R. na odległość mniejszą niż 50 metrów, określając okres trwania tego środka na 8 miesięcy, a w pkt. III rozstrzygnięto o kosztach sądowych. Wobec niewniesienia sprzeciwu przez żadną ze stron powyższy wyrok uprawomocnił się w dniu 17 marca 2022 r. (k. 137). Od tego wyroku kasację „w zakresie orzeczenia o środku karnym z art. 41a § 1 k.k. (pkt II części dyspozytywnej)” w trybie art. 521 k.p.k. – na niekorzyść oskarżonego M. R. – wniósł w dniu 11 maja 2022 r. Prokurator Generalny. Autor kasacji zarzucił „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 43 § 1 k.k. w zw. z art. 41a § 1 k.k. w zw. z art. 39 pkt 2b k.k., polegające na orzeczeniu wobec oskarżonego M. R. środka karnego w postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej E. R. na odległość mniejszą niż 50 metrów na okres 8 miesięcy, tj. poniżej dolnej granicy określonej treścią przepisu 43 § 1 k.k., stanowiącego, że zakazy wymienione w art. 39 pkt 2 - 2b k.k. orzeka się w latach, od roku do lat 15”. W konkluzji kasacji Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w O. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja Prokuratora Generalnego, wniesiona na niekorzyść skazanego, z zachowaniem terminu określonego w art. 524 § 3 k.p.k., jest oczywiście zasadna, co uprawniało do jej uwzględnienia na posiedzeniu bez udziału stron w trybie art. 535 § 5 k.p.k. 3 Jak trafnie podnosi skarżący o ile ustawa nie stanowi inaczej, z treści przepisu art. 43 § 1 k.k., wynika wyraźnie, że zakaz zbliżania się do określonych osób wymieniony w art. 39 pkt 2b k.k. orzeka się w latach od roku do 15 lat, z wyjątkiem sytuacji, o której mowa w art. 41a § 3 k.k., która w analizowanej sprawie nie wystąpiła. Lektura pkt. II sentencji zaskarżonego wyroku nie pozostawia wątpliwości co do tego, że Sąd Rejonowy w O., orzekając wobec skazanego M. R. środek karny zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej E. R. z rażącym naruszeniem prawa karnego materialnego określił czas trwania tego środka, orzekając jego zastosowanie poniżej dolnej granicy ustanowionej treścią przepisu art. 43 § 1 k.k. Mając na względzie przytoczoną argumentację nie może budzić jakichkolwiek wątpliwości, że naruszenie przepisu prawa, jakim został dotknięty wyrok Sądu pierwszej instancji, w sposób nieuprawniony ukształtowało korzystną dla oskarżonego sytuację, w której czas obowiązywania środka karnego jest krótszy niż przewidziany przez samego ustawodawcę, co implikowało z kolei konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o środku karnym zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej. Procedując ponownie w sprawie Sąd Rejonowy w O., uwzględniając zapatrywania prawne Sądu Najwyższego, rozstrzygnie w zakresie, w którym nastąpiło uchylenie, a więc co do zarzutu zawartego w kasacji Prokuratora Generalnego związanego z odpowiednim zastosowaniem przy orzekaniu o środku karnym wobec oskarżonego przepisu art. 43 § 1 k.k. Z tych względów orzeczono jak w części dyspozytywnej wyroku. [a.s.]