III KK 322/21

Sygn. akt III KK 322/21 POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Bojańczyk w sprawie A. G., skazanego z art. 157 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 9 maja 2022 r. wniosku obrońcy z urzędu o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu na podstawie § 4 ust. 3 i § 17 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu z dnia 30 listopada 2018 r. (j.t.: Dz.U. z 2019 r. poz. 18) p o s t a n o w i ł: zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. B., Kancelaria Adwokacka w C., kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote i osiemdziesiąt groszy) – w tym 23% podatku od towarów i usług - tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji na rzecz skazanego A. G.. UZASADNIENIE W dniu 23 sierpnia 2021 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja wniesiona przez adw. M. B. – obrońcę A. G., która została wciągnięta do repertorium „KK” pod sygn. III KK […]. Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2022 r. 2 Sąd Najwyższy oddalił ją jako oczywiście bezzasadną, orzekając jednocześnie o kosztach sądowych postępowania kasacyjnego. Pismem z dnia 27 kwietnia 2022 r. adw. M. B. (data prezentaty Sądu Najwyższego 5 maja 2022 r.) wniósł o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z 14 kwietnia 2022 r. poprzez zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym stosownie do norm przewidzianych, oświadczając przy tym, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części. W uzasadnieniu wniosku obrońca wskazał, że wydanie postanowienia przez Sąd Najwyższy na posiedzeniu bez udziału stron pozbawiło go możliwości złożenia wniosku o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Wniosek adwokata M. B., obrońcy z urzędu skazanego A. G. jest zasadny i należało go uwzględnić ⎯ z uwagi na fakt, że adwokat M. B. jako wyznaczony obrońca z urzędu po zapoznaniu się aktami sprawy wywiódł w niniejszej sprawie nadzwyczajny środek zaskarżenia, a wynagrodzenie z tytułu udzielenia pomocy prawnej z urzędu nie zostało przez kogokolwiek uiszczone choćby w części. Zgodnie z treścią § 17 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu tj. z dnia 30 listopada 2018 r. (j.t.: Dz.U. z 2019 r. poz. 18), za sporządzenie i wniesienie kasacji w sprawie, w której w pierwszej instancji orzeczenie wydał sąd rejonowy, opłata wynosi 360 zł. Jednocześnie z § 4 ust. 3 Rozporządzenia wynika, że opłatę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, którego stawka wynosi obecnie 23 %. Sąd Najwyższy uwzględniając wniosek przyznał adw. M. B. wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie kasacji w sprawie w kwocie 360 złotych, bowiem sądem orzekającym w sprawie A. G. w pierwszej instancji był Sąd Rejonowy w C.. Kwotę tę należało następnie powiększyć o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji postanowienia. 3 a.s.