III KK 338/17

Sygn. akt III KK 338/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 marca 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący) SSN Andrzej Tomczyk SSN Marek Pietruszyński (sprawozdawca) Protokolant Łukasz Biernacki przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Józefa Gemry w sprawie K.W. ukaranego z art. 124 § 1 k.w., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 22 marca 2018 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść ukaranego od wyroku Sądu Rejonowego w L. z dnia 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt II W(…), uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w L. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE K.W. zarzucono we wniosku o ukaranie popełnienie czynu polegającego na tym, że w dniu 28 czerwca 2016 roku o godzinie 23.30 na posesji w miejscowości K.- K 27 gm. O., poprzez naniesienie cieczy nieznanego składu koloru czarnego dokonał uszkodzenia elewacji i okna budynku mieszkalnego o łącznej wartości 300 złotych na szkodę B. Sz., to jest o wykroczenie z art. 124 § 1 k.w. 2 Sąd Rejonowy w L., wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2017 roku, sygnatura akt II W (…) uznał K.W. za winnego zarzuconego wykroczenia, wyczerpującego dyspozycję art. 124 § 1 k.w., ustalając, że wartość szkody wynosi 5000 zł i za to na podstawie art. 124 § 1 k.w. w zw. z art. 20 k.w. i art. 21 § 1 k.w. wymierzył mu karę miesiąca ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin miesięcznie. Na podstawie art. 22 ust 1 k.w. zobowiązał K.W. do naprawienia szkody wyrządzonej wykroczeniem przez zapłatę 5000 zł na rzecz B. Sz.. Obwiniony został obciążony kosztami zastępstwa procesowego poniesionymi przez pokrzywdzoną oraz zwolniony został od ponoszenia opłat i zryczałtowanych wydatków postępowania, którymi to wydatkami obciążono Skarb Państwa. Wyrok ten nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się w dniu 28 kwietnia 2017 r. Orzeczenie to zaskarżył kasacją w całości na niekorzyść skazanego, Prokurator Generalny. Zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 124 § 1 k.w., polegające na uznaniu obwinionego K.W. za winnego wykroczenia z art. 124 § 1 k.w., podczas gdy czyn ten z uwagi na wartość szkody – 5000 złotych, stanowił przestępstwo wyczerpujące dyspozycję art. 288 § 1 k.k. albowiem w związku z art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r. poz. 1247) wartość szkody przekroczyła ¼ minimalnego wynagrodzenia. Skarżący wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna. Sąd Rejonowy w L. przypisując K.W. popełnienie czynu polegającego na zniszczeniu w dniu 28 czerwca 2016 r. mienia na szkodę B. Sz. i ustalając wartość tej szkody na kwotę 5000 zł nie mógł uznać, że czyn ten stanowi wykroczenie z art. 124 § 1 k.w. Zgodnie bowiem z treścią art. 124 § 1 k.w. w brzmieniu ustalonym przez ustawę z 27 września 2013 r. (Dz. U. z 2013 r., poz. 1247 ze zm.) wprowadzono w miejsce dotychczasowego ograniczenia kwotowego 250 zł, ograniczenie które jest 3 pochodną minimalnego wynagrodzenia za pracę (¼ minimalnego wynagrodzenia). Przepis art. 47 § 9 k.w. definiuje minimalne wynagrodzenie jako wynagrodzenie za pracę ustalone na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2002 Nr. 200, poz. 1679 ze zm.). W dacie popełnienia zarzucanego obwinionemu czynu tj. 28 czerwca 2016 r. minimalne wynagrodzenie za pracę wynosiło 1850 zł, a odpowiednio ¼ tego wynagrodzenia 462,50 zł (rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 września 2015 r. w sprawie minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2016 r. – Dz. U. z 2015 r., poz. 1385). W dacie orzekania w przedmiotowej sprawie przez Sąd Rejonowy w L. minimalne wynagrodzenie za pracę wynosiło 2000 zł, a zatem ¼ tego wynagrodzenia wynosiła 500 zł (rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 września 2016 r. w sprawie minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2017 r. – Dz. U. z 2016 r., poz. 1456) W sytuacji, gdy zarówno w czasie popełnienia czynu, jak i w czasie orzekania przez Sąd Rejonowy w L. ustalona wysokość szkody (5000 zł) wielokrotnie przekroczyła próg zakreślony w art. 124 § 1 k.w., czyn przypisany nie mógł zostać zakwalifikowany jako wykroczenie stypizowane w tym przepisie. Mając na uwadze powyższe ustalenia należało uznać za zasadny zarzut kasacji Prokuratora Generalnego. Błąd który popełnił Sąd I instancji miał charakter rażący i mający istotny wpływ na treść wydanego wyroku. Skutkiem tego uznania było uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Rozpoznając ponownie sprawę Sąd Rejonowy w L. winien rozważyć zakwalifikowanie czynu zarzucanego K. W. jako przestępstwa z art. 288 § 1 k.k. Z przytoczonych względów orzeczono jak na wstępie.