III KK 350/22
WyrokIzba Karna2022-09-15
Skład orzekający: Tomasz Artymiuk, Waldemar Płóciennik, Eugeniusz Wildowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wyrok sądu odwoławczego, który nie został podpisany przez wszystkich członków składu orzekającego, podlega uchyleniu z uwagi na bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k.?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że niepodpisanie wyroku przez któregokolwiek z sędziów zasiadających w składzie orzekającym stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k. Tego rodzaju uchybienie skutkuje obligatoryjnym uchyleniem wyroku, niezależnie od granic zaskarżenia, podniesionych zarzutów czy wpływu uchybienia na treść orzeczenia. Podpisanie uzasadnienia przez wszystkich sędziów nie niweluje tego braku.Stan faktyczny
Oskarżony G. K. został skazany za przestępstwo seksualne wobec małoletniej. Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego. Obrońca skazanego wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego. Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę na posiedzeniu i z urzędu dostrzegł bezwzględną przyczynę odwoławczą.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt III KK 350/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 września 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący) SSN Waldemar Płóciennik SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca) Protokolant Katarzyna Gajewska w sprawie G. K. skazanego z art. 200 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 września 2022 r. kasacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 28 grudnia 2021 r., sygn. akt IV Ka 359/21, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Myślenicach z dnia 30 listopada 2020 r., sygn. akt II K 378/20, na podstawie art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Krakowie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. UZASADNIENIE G. K. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Myślenicach z dnia 30 listopada 2020 r., sygn. akt II K 378/20, na karę 5 lat pozbawienia wolności za to,
2 że w okresie od 1 lipca 2017 r. do 31 grudnia 2018 r. w S. i P., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, kilkanaście razy obcował płciowo z małoletnią poniżej 15 lat - B. S., dopuszczał się wobec niej innych czynności seksualnych, doprowadzał ją do poddania się takim czynnościom i do ich wykonania, poprzez odbywanie stosunków oralnych, wkładanie palców do pochwy, całowanie i dotykanie krocza, całowanie w usta, w tym: - w bliżej nieustalonym dniu pomiędzy 1 lipca 2017 r. a 31 sierpnia 2017 r. w S., obcował z nią płciowo poprzez wkładanie palców do pochwy, - w bliżej nieustalonym dniu pomiędzy 1 lipca 2017 r. a 31 sierpnia 2017 r. w P., poprzez całowanie krocza dopuścił się wobec niej innej czynności seksualnej, - w bliżej nieustalonym dniu pomiędzy 1 lipca 2017 r. a 31 sierpnia 2017 r. w S., obcował z nią płciowo - oralnie, - w bliżej nieustalonym dniu pomiędzy 1 lipca 2017 r. a 31 sierpnia 2017 r. w P., obcował z nią płciowo - oralnie, tj. przestępstwo z art. 200 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. Na mocy art. 41a § 2 i § 4 k.k. w zw. z art. 43 § 1 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonego środki karne w postaci zakazu kontaktowania się w jakikolwiek sposób z pokrzywdzoną oraz zakazu zbliżania się do niej na odległość mniejszą niż 10 m., na okres 15 lat, ponadto na mocy art. 46 § 1 k.k. orzekł od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej kwotę 50.000 zł tytułem zadośćuczynienia za wyrządzoną jej przestępstwem krzywdę. Oskarżony oraz jego obrońcy wnieśli apelacje od powyższego wyroku, zaskarżając go w całości i zarzucając mu: - adw. K. S. - obrazę przepisów postępowania, tj. art. 185a § 1 i 4 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k., w zw. z art. 170 § 1 k.p.k. poprzez oddalenie wniosku o ponowne przesłuchanie pokrzywdzonej B. S., art. 185a § 4 k.p.k., art. 185a k.p.k. oraz 170 § 4 k.p.k. w zw. z art. 5 § 2 k.p.k., art. 170 § 1 k.p.k., poprzez oddalenie wniosku dowodowego o dopuszczenie dowodu z opinii biegłych psychiatry i psychologa dotyczącego stanu zdrowia psychicznego pokrzywdzonej, art. 193 § 1 k.p.k. w zw. z art. 167 k.p.k. w zw. z art. 366 § 1 k.p.k., art. 7 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny materiału dowodowego,
3 - błąd w ustaleniach faktycznych – gdyż oskarżony nigdy z pokrzywdzoną nie obcował płciowo; - rażącą niewspółmierność kary; - adw. S. K.- naruszenie art. 5 k.p.k. i art. 6 k.p.k. - poprzez ograniczenie oskarżonemu prawa do obrony z uwagi na przeprowadzenie przesłuchania pokrzywdzonej jedynie w fazie postępowania przygotowawczego in rem, art. 7 k.p.k. poprzez odmówienie wiarygodności oskarżonemu oraz świadkom E. K. i K. K., art. 170 w zw. z art. 185a k.p.k. poprzez oddalenie żądania ponownego przesłuchania pokrzywdzonej, art. 170 k.p.k. poprzez oddalenie wniosków dowodowych o przesłuchanie świadków K. S. i G. K., oraz przeprowadzenie opinii z badania psychologicznego oskarżonego i pokrzywdzonej, art. 6 EKPCz, to jest prawa do rzetelnego procesu; - błędy w ustaleniach faktycznych; - rażącą niewspółmierność kary oraz nawiązki; - oskarżony – uniemożliwienie zadawania pytań pokrzywdzonej i nieudowodnienie winy podczas procesu. Autorzy apelacji wnieśli o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego czynu, ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy w Krakowie, wyrokiem z dnia 28 grudnia 2021 r., sygn. akt IV Ka 359/21, zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. Obrońca skazanego wniosła kasację od wyroku Sądu odwoławczego, zaskarżając go w całości i zarzucając obrazę przepisów postępowania, wywierającą wpływ na treść wyroku, poprzez naruszenie: a) art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 185a § 1 i 4 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. w zw. z art. 170 § 1 k.p.k., polegające na bezkrytycznym zaakceptowaniu przez Sąd odwoławczy zasadności oddalenia wniosku dowodowego o ponowne przesłuchanie małoletniego świadka B. S., mimo że przeprowadzenie tego dowodu było obligatoryjne, gdyż zgłoszone było przez oskarżonego, który nie brał udziału i nie miał obrońcy w czasie pierwszego przesłuchania pokrzywdzonej, przez co doszło do przeniesienia nieprawidłowości orzeczenia sądu a quo do orzeczenia sądu ad quem, co miało istotny wpływ na wydane orzeczenie, bowiem nie wyjaśniło
4 istotnych okoliczności sprawy, a wyrok co do zasady ustalony został tylko i wyłącznie na podstawie zeznań tego świadka, b) art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. art. 185a k.p.k. oraz 170 § 4 k.p.k. w zw. z art. 5 § 2 k.p.k., polegające na bezkrytycznym zaakceptowaniu przez Sąd odwoławczy zasadności oddalenia wniosku dowodowego o ponowne przesłuchanie małoletniego świadka B. S., co pociągnęło za sobą niemożność ustalenia istotnych okoliczności sprawy, przebiegu zdarzenia oraz wpływu innych elementów z życia pokrzywdzonej na treść jej depozycji i winno prowadzić do rozstrzygnięcia nie dających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego, co miało istotny wpływ na wydane orzeczenie, c) art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k., albowiem w wydaniu orzeczenia brała udział osoba nieuprawiona, a to delegowany do orzekania w Sądzie Okręgowym sędzia Sądu Rejonowego. Podnosząc powyższe, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania lub uniewinnienie oskarżonego. W pisemnej odpowiedzi na kasację oskarżyciel publiczny oraz pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej wnieśli o jej oddalenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja podległa rozpoznaniu na posiedzeniu w trybie art. 439 § 1 k.p.k. z uwagi na wystąpienie w sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k., polegającej na niepodpisaniu zaskarżonego wyroku przez dwóch członków składu orzekającego – SSO S. S. i SSR del. do SO M.P. (k. 1013). Stosownie do treści art. 113 k.p.k. orzeczenie podpisują wszyscy członkowie składu orzekającego, nie wyłączając przegłosowanego, chyba że orzeczenie zamieszczono w protokole. Zgodnie zaś z art. 418 § 1 k.p.k. ogłoszenie wyroku następuje po jego podpisaniu. Z akt niniejszej sprawy wynika, że wydany przez Sąd Okręgowy w Krakowie na rozprawie w dniu 28 grudnia 2021 r. w składzie trzech sędziów wyrok został podpisany jedynie przez przewodniczącą składu orzekającego; nie został zaś podpisany przez dwóch pozostałych członków składu orzekającego. Został on następnie ogłoszony przez sędziego przewodniczącego (k. 1012).
5 Niepodpisanie wyroku przez któregokolwiek sędziego, zasiadającego w składzie orzekającym, zgodnie z treścią art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k., niezależnie od granic zaskarżenia, podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia, skutkuje uchyleniem takiego wyroku (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia 2014 r., V KK 352/14). Niepodpisanie sentencji wyroku przez wszystkie osoby biorące udział w wydaniu tego orzeczenia jest bowiem uchybieniem, którego konwalidowania nie przewidują obowiązujące przepisy, nie niweluje go też podpisanie uzasadnienia orzeczenia przez wszystkich sędziów uczestniczących w jego wydaniu (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 kwietnia 2017 r., V KK 44/17). Ponieważ w sprawie wystąpiła bezwzględna przyczyna odwoławcza dostrzeżona przez Sąd Najwyższy z urzędu i pociągająca za sobą konieczność uchylenia zaskarżonego orzeczenia, bezprzedmiotowe było rozważanie zarzutów podniesionych w kasacji obrońcy skazanego. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Krakowie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. [as]
Powiązane orzeczenia
- III KK 202/21 2022-06-29Czy w sytuacji uchylenia wyroku sądu odwoławczego i ogłoszenia postanowienia o tymczasowym aresztowaniu, okres trwania tego środka zapobiegawczego należy liczyć od momentu ogłoszenia postanowienia?
- IV KK 384/21 2021-09-09Czy w sytuacji uchylenia wyroku sądu odwoławczego i wystąpienia bezwzględnych przyczyn odwoławczych, a także zagrożenia surową karą, należy zastosować wobec oskarżonego środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego areszto…
- III KZ 5/26 2026-02-25Czy tymczasowe aresztowanie zastosowane po uchyleniu prawomocnego wyroku, w sytuacji gdy oskarżony odbył już znaczną część kary, jest uzasadnione i proporcjonalne?
- III KK 84/25 2025-05-14Czy w sytuacji uchylenia prawomocnego wyroku skazującego i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, można zastosować tymczasowe aresztowanie jako środek zapobiegawczy, jeśli nadal istnieje duże prawdopodobieństwo pop…
- II KZ 18/25 2025-05-14Czy tymczasowe aresztowanie oskarżonego, wobec którego uchylono wyrok sądu odwoławczego i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania, jest uzasadnione, gdy oskarżony nie formułuje zarzutów pod adresem postanowienia o are…
Powołane przepisy
art. 200 § 1 KKart. 439 § 1 pkt 6 KPKart. 12 § 1 KKart. 41a § 2art. 43 § 1 KKart. 46 § 1 KKart. 185a § 1art. 6 KPKart. 170 § 1 KPKart. 185a § 4 KPKart. 185a KPKart. 5 § 2 KPK
Źródło: Sąd Najwyższy, repozytorium https://repozytorium2.sn.pl, pozyskano 29.10.2026. Treść przetworzona przez legal-ai.pl (konwersja tekstu, podział na fragmenty, analiza AI, powiązania z innymi danymi); Sąd Najwyższy nie zatwierdza tych materiałów ani nie ponosi za nie odpowiedzialności. · PDF źródłowy