III KK 84/25

III KK 84/25 POSTANOWIENIE Dnia 14 maja 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marek Pietruszyński SSN Barbara Skoczkowska w sprawie P. R. skazanego z art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 14 maja 2025 r., p o s t a n o w i ł na podstawie art. 538 § 2 k.p.k. w zw. z art. 249 § 1 k.p.k. w zw. z art. 258 § 2 k.p.k. zastosować wobec P. R. syna A. i B., urodzonego […] r. w P. środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy, tj. do dnia 12 sierpnia 2025 r., przy czym w związku z uchyleniem wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie o godzinie 13,30 – trwanie tego środka zapobiegawczego należy liczyć od tej właśnie chwili i według niej oznaczać należy rzeczywiste pozbawienie oskarżonego wolności w warunkach aresztu śledczego. UZASADNIENIE W dniu 14 maja 2025 r Sąd Najwyższy uwzględniając kasację obrońcy P. R. uchylił prawomocny wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 3 lipca 2023 r., II AKa 1/23 oraz zmieniony nim wyrok Sądu Okręgowego w Przemyślu z dnia 24 października 2022 r., sygn. akt II K 18/22 i sprawę przekazał do ponownego III KK 84/25 2 rozpoznania temu ostatniemu Sądowi. Tym samym z tą chwilą ustało wykonanie orzeczonej wobec niego, w tej sprawie, kary 9 lat pozbawienia wolności za czyn z art. 13 §1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. i art. 156 §1 pkt 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Stwierdzić należy, że w świetle zgromadzonych w sprawie dowodów, wskazanych szczegółowo w uzasadnieniu wyroku Sądu pierwszej instancji, nadal zachodzi duże prawdopodobieństwo popełnienia przez oskarżonego owych zarzucanego mu przestępstwa. Groźba orzeczenia wobec niego surowej, przekraczającej 3 lata pozbawienia wolności kary, pozostaje zatem w okolicznościach tej sprawy nadal realna, tym bardziej, gdy te zaszłości oceniać się będzie w kontekście przyczyn dla których uchylono wyroki Sądów obydwu instancji.. Powyższe okoliczności nakazują zastosowanie wobec P.R. tymczasowego aresztowania dla zabezpieczenia prawidłowego toku dalszego postępowania celem wyeliminowania możliwości podejmowania przez niego zachowań bezprawnych w tym zakresie w związku z grożącą mu surową karą i tym samym wyeliminowania ryzyka utrudniania przez niego ponowionego postępowania. Wskazać w końcu należy, że podstawy tymczasowego aresztowania określone w art. 258 § 2 k.p.k., przy spełnieniu przesłanek z art. 249 § 1 k.p.k. oraz przy braku negatywnych przesłanek określonych w art. 259 § 1 k.p.k. i art. 257 § 1 k.p.k. (a taka sytuacja zachodzi w tym wypadku), stanowią samodzielne przesłanki szczególne stosowania tego środka zapobiegawczego (zob. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2012 r., I KZP 18/11). Z tych to powodów postanowiono jak wyżej. Marek Pietruszyński Małgorzata Gierszon Barbara Skoczkowska [PŁ] [a.ł]