III KK 350/22

WyrokIzba Karna2022-09-15

Skład orzekający: Tomasz Artymiuk, Waldemar Płóciennik, Eugeniusz Wildowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w związku z uchyleniem prawomocnego wyroku i ogłoszeniem postanowienia o tymczasowym aresztowaniu, okres tymczasowego aresztowania należy liczyć od chwili ogłoszenia postanowienia?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy orzekł, że w związku z uchyleniem prawomocnego wyroku i ogłoszeniem postanowienia o tymczasowym aresztowaniu, okres tego środka zapobiegawczego należy liczyć od chwili ogłoszenia postanowienia. Wskazano, że istnieje duże prawdopodobieństwo popełnienia przez oskarżonego zarzuconego mu poważnego przestępstwa, a grożąca surowa kara może skłonić go do utrudniania postępowania.
Stan faktyczny
Sąd Najwyższy rozpatrywał sprawę G. K., oskarżonego o czyn z art. 200 § 1 k.k. W związku z uchyleniem prawomocnego wyroku, sąd zastosował wobec oskarżonego środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres dwóch miesięcy. Okres ten miał być liczony od chwili ogłoszenia postanowienia o tymczasowym aresztowaniu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy zastosował wobec G. K. środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres dwóch miesięcy, licząc jego bieg od chwili ogłoszenia postanowienia.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III KK 350/22 POSTANOWIENIE Dnia 15 września 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący) SSN Waldemar Płóciennik SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 września 2022 r. sprawy G. K. oskarżonego o czyn z art. 200 § 1 k.k. i in. z urzędu w przedmiocie zastosowania środka zapobiegawczego na podstawie art. 538 § 2 k.p.k. w zw. z art. 249 § 1 k.p.k. w zw. z art. 258 § 2 k.p.k. p o s t a n o w i ł: zastosować wobec G. K. środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 2 (dwóch) miesięcy, to jest do dnia 14 listopada 2022 r., przy czym w związku z uchyleniem prawomocnego wyroku oraz ogłoszeniem postanowienia o tymczasowym aresztowaniu z dniu 15 września 2022 r., o godz. 12.00 trwanie tego środka przymusu należy liczyć od tej chwili i według niej oznaczyć rzeczywiste pozbawienie wolności w warunkach aresztu tymczasowego. UZASADNIENIE W ocenie Sądu Najwyższego nie budzi żadnych wątpliwości istnienie ogólnej przesłanki z art. 249 § 1 k.p.k. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, omówiony w uzasadnieniu wyroku Sądu I instancji, w szczególności zeznania 2 pokrzywdzonej wskazuje na duże prawdopodobieństwo popełnienia przez G. K. zarzuconego mu poważnego przestępstwa. Nie może przy tym ujść uwadze fakt, że ten materiał stanowił podstawę wydania wyroku skazującego, którym wymierzono oskarżonemu karę 5 lat pozbawienia wolności. Oskarżonemu zarzuca się popełnienia czynu zagrożonego karą pozbawienia wolności od 2 do 12 lat, a zatem potrzeba zastosowania tego środka znajduje uzasadnienie w przesłankach przewidzianych w art. 258 § 2 k.p.k. - istnieje domniemanie potrzeby zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania w związku z grożącą surową karą, której perspektywa odbycia mogłaby skłonić oskarżonego do utrudniania postępowania. Kierując się powyższym orzeczono jak w sentencji. [as]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 200 § 1 KKart. 538 § 2 KPKart. 249 § 1 KPKart. 258 § 2 KPK§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 25.07.2026. · PDF źródłowy