III KK 356/22

Sygn. akt III KK 356/22 POSTANOWIENIE Dnia 8 września 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ryszard Witkowski w sprawie D. G., skazanego za przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. i 279 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 września 2022 r. wniosku obrońcy skazanego w przedmiocie wstrzymania wykonania wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 22 października 2021 r., sygn. III Ka […], na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku i odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją wyroku. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w R. wyrokiem z dnia 20 lutego 2020 r., sygn. X K […], uznał oskarżonego D. G. za winnego popełnienia zarzuconych czynów m.in. z art. 278 § 1 k.k. i 279 § 1 k.k. popełnionych w warunkach recydywy, o których mowa w art. 64 § 1 k.k., za które wymierzył mu karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz zasądził od oskarżonego i innej oznaczonej osoby solidarny obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonych. Wyrokiem Sądu Okręgowego w R. z dnia 22 października 2021 r. sygn. III Ka […], zmieniono wyrok sądu I instancji na korzyść oskarżonego D. G., w ten sposób, iż sąd II instancji m.in. w miejsce orzeczonych uprzednio ww. oskarżonemu 2 kar jednostkowych, wymierzył mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz orzekł karę łączną 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności. Wyrok Sądu II instancji zaskarżył kasacją obrońca skazanego. W kasacji obrońca podniósł zarzuty rażącej obrazy prawa procesowego oraz wniósł o: uchylenie zaskarżonego wyroku i uniewinnienie D. G., a nadto o wstrzymanie wykonania kary. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek obrońcy okazał się bezzasadny. Możliwość wstrzymania wykonania orzeczenia ma charakter wyjątkowy jako odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w., według którego orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia. Od dawna przyjmuje się w judykaturze, że korzystanie z rozwiązania przewidzianego w art. 532 k.p.k. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy charakter zarzutów kasacyjnych wskazuje na oczywistą ich zasadność. Nie przesądzając ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego, trzeba stwierdzić, że zawarta w kasacji obrońcy skazanego argumentacja nie jest tego rodzaju, aby można było mówić o ewidentnej, a więc oczywistej wadliwości kwestionowanego wyroku sądu odwoławczego. W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji. [as]