III KO 109/15

Sygn. akt III KO 109/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 listopada 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie M. S., oskarżonej o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 25 listopada 2015 r., wniosku Sądu Rejonowego w Gdyni, z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt II K 552/05, w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Braniewie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 30 września 2015 r. Sąd Rejonowy w Gdyni wystąpił, w trybie art. 37 k.p.k., do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy przeciwko oskarżonej M. S. innemu sądowi równorzędnemu – Sądowi Rejonowemu w Braniewie – z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że aktualny stan zdrowia oskarżonej stanowi przeszkodę do brania przez nią udziału w czynnościach procesowych przed Sądem Rejonowym w Gdyni, aczkolwiek nie uniemożliwia jej stawiennictwa przed Sądem Rejonowym w Braniewie. 2 Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego w Gdyni zasługuje na uwzględnienie. Jak wskazuje się w orzecznictwie Sądu Najwyższego, przez dobro wymiaru sprawiedliwości, które uzasadnia przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, w trybie określonym w art. 37 k.p.k., należy rozumieć także potrzebę doprowadzenia do przeprowadzenia procesu, który okazuje się być mało realny, z uwagi na stan zdrowia oskarżonego, bez odejścia od zasady właściwości miejscowej sądu (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 29 stycznia 2014 r., IV KO 111/13, Lex nr 1425023; z dnia 21 lipca 2011 r., III KO 51/11, Lex nr 860626). W realiach przedmiotowej sprawy przesłanka ta bez wątpienia zaistniała. Z opinii biegłego neurologa wynika, że aktualny stan zdrowia M. S. praktycznie uniemożliwia jej samodzielne poruszanie się, a zapewnienie jej stawiennictwa na rozprawie wymagałoby zapewnienia wyspecjalizowanego środka transportu przystosowanego do transportu osób obłożnie chorych. Niewątpliwie zatem – jak wynika z opinii uzupełniającej biegłego – ze względów zdrowotnych oskarżonej wskazane byłoby przeprowadzenie czynności procesowych w sprawie w siedzibie Sądu Rejonowego w Braniewie, który jest położony najbliżej miejsca zamieszkania oskarżonej. W tej sytuacji Sąd Najwyższy uznał, że przekazanie sprawy do prowadzenia innemu równorzędnemu sądowi – Sądowi Rejonowemu w Braniewie, znajdującemu się najbliżej miejsca zamieszkania oskarżonej, skutecznie zapewni udział oskarżonej w postępowaniu sądowym. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.