III KO 26/17

Sygn. akt III KO 26/17 POSTANOWIENIE Dnia 23 maja 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek w sprawie P. M. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 23 maja 2017 r., wniosku Sądu Rejonowego w R. z dnia 28 marca 2017 r., sygn. akt X Kp (…) o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł uwzględnić wniosek i sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w O. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 28 marca 2017 r., sygn. akt X Kp (...) Sąd Rejonowy w R., powołując się na dobro wymiaru sprawiedliwości, wystąpił z inicjatywą przekazania sprawy pokrzywdzonego P. M. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że sprawa dotyczy niedopełnienia obowiązków służbowych przez sędziów Sądu Okręgowego w R., jak również podrobienia dokumentu poprzez sfałszowanie podpisu Prezesa Sądu Okręgowego w R. Zdaniem Sądu Rejonowego w R., rozpoznanie sprawy przez ten Sąd mogłoby powodować, choć obiektywnie nieuzasadnione, przekonanie, zarówno w odczuciu skarżącego, jak i społecznym, o braku obiektywizmu i bezstronności sądu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 2 Inicjatywa zasługuje na uwzględnienie. W kategoriach dobra wymiaru sprawiedliwości, jako warunku przekazania sprawy w trybie art. 37 k.p.k., mieści się również potrzeba kształtowania w opinii społecznej przekonania o obiektywizmie sądów i bezstronności w rozpoznaniu każdej sprawy. W realiach sprawy, w której zarzuty dotyczą między innymi sędziów związanych z sądem miejscowo właściwym, niewątpliwie występują podstawy do zastosowania powyższej regulacji tak dla zapewnienia optymalnych warunków orzekania, jak i dla wykluczenia potencjalnych spekulacji, że to pozamerytoryczne okoliczności mogłyby wywrzeć wpływ na treść rozstrzygnięcia (zob. postanowienie SN z dnia 8 listopada 2016, sygn. akt III KO 83/16, LEX nr 2147282). W rozpoznawanym stanie procesowym, przy uwzględnieniu faktu, iż sprawa dotyczy potencjalnego popełnienia przestępstwa w sądzie okręgowym nadrzędnym nad sądem miejscowo właściwym do rozpoznania sprawy, konieczne okazało się przekazanie sprawy do rozpoznania sądowi równorzędnemu poza okręgiem radomskim. Kierując się powyższym względami, Sąd Najwyższy rozstrzygnął, jak na wstępie.