III KO 5/55

SentencjaSąd Najwyższy w Izbie Karnej na posiedzeniu niejawnym postanowił przedstawioną przez Sąd Wojewódzki w Poznaniu kwestię prawną wymagającą zasadniczej wykładni ustawy:1. "Czy obrońca oskarżonego może sam cofnąć rewizję założoną na korzyść oskarżonego przez siebie bądź przez innego obrońcę, bez wyrażenia zgody oskarżonego,2. Czy na wypadek uznania, że obrońca sam cofnąć rewizji nie może, musi nastąpić wyrażenie zgody oskarżonego w określonej formie" - rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneO cofnięciu założonej na korzyść oskarżonego rewizji od wyroku wydanego w pierwszej instancji stanowi art. 364 k.p.k., uprawniający oskarżonego (z wyjątkiem oskarżonych wymienionych w art. 79 k.p.k.) do cofnięcia rewizji założonej przez siebie lub przez swego obrońcę. Cofnięcie rewizji założonej na korzyść oskarżonego przez prokuratora lub przez osoby wymienione w art. 362 k.p.k. wymaga dla swej skuteczności zgody oskarżonego.W każdym więc przypadku cofnięcia rewizji założonej na korzyść oskarżonego o skuteczności takiego cofnięcia decyduje wola oskarżonego.Obrońca w procesie karnym pomaga oskarżonemu w obronie (art. 76 § 1 k.p.k.). Nie posiada on praw procesowych do działania niezgodnie z wolą oskarżonego.Jeśli więc obrońca cofa rewizję założoną na korzyść oskarżonego czy to przez siebie, czy przez innego obrońcę, czy przez oskarżonego i oświadcza, iż czyni to za zgodą oskarżonego, cofnięcie takie jest równoznaczne z cofnięciem dokonanym przez samego oskarżonego (art. 364 § 1 k.p.k.) i sąd powinien uznać je za skuteczne. W razie powzięcia przez sąd na podstawie okoliczności konkretnego przypadku (np. obłożna choroba oskarżonego, utrudniająca obrońcy porozumienie się z nim, nagły wyjazd oskarżonego w nieznanym kierunku lub tp.) zasadnej wątpliwości co do zgodności cofnięcia rewizji z wolą oskarżonego, sąd powinien zwrócić się wprost do oskarżonego (np. po ustaniu przeszkody skomunikowania się z nim) z zapytaniem, czy wyraża zgodę na cofnięcie rewizji.