III KR 28/84

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Kosiński (sprawozdawca). Sędziowie: S. Godlewski, C. Łukaszewicz.Prokurator Prokuratury Generalnej: Z. Buchholtz.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 2 marca 1984 r. sprawy Mariusza Janusza S. i Marka C., oskarżonych z art. 201, 158 § 1 i art. 208 k.k., z powodu rewizji wniesionych przez obrońców oskarżonych od wyroku Sądu Wojewódzkiego w P. z dnia 10 listopada 1983 r.utrzymałzaskarżony wyrok w mocy (...).Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki w P. po rozpoznaniu sprawy Mariusza Janusza S. i Marka C., oskarżonych m.in. o to, że:(...) w styczniu 1983 r. w P., działając wspólnie i w porozumieniu, a ponadto z innymi osobami, w sposób szczególnie zuchwały - przestępstwem ciągłym - zabrali w celu przywłaszczenia mienie łącznej wartości 112.229 zł, a mianowicie:- płaszcz skórzany, zegarek marki "Wostok" i pieniądze łącznej wartości 63.000 zł na szkodę nie ustalonej dotychczas osoby,- w dniu 12 stycznia 1983 r. torebkę damską z zawartością pieniędzy, kartek żywnościowych i innych rzeczy, łącznej wartości 9.200 zł na szkodę Haliny S.,- w dniu 25 lutego 1983 r. torebkę damską z pieniędzmi, zapalniczką i innymi przedmiotami, łącznej wartości 25.000 zł na szkodę Aleksandry P.,- w dniu 25 lutego 1983 r. przez wyrwanie kraty i wypchnięcie okna włamali się do sklepu nr 602 WSS "Społem", skąd zabrali w celu przywłaszczenia cukierki, papierosy i inne towary łącznej wartości 15.029 zł na szkodę Wojewódzkiej Spółdzielni Spożywców - Oddział w P. oraz radio marki "Biwak" watości 2.000 zł na szkodę Tadeusza A. - tj. o popełnienie przestępstwa określonego w art. 208 k.k. w zw. z art. 58 k.k. (...),wyrokiem z dnia 10 listopada 1983 r. (...) oskarżonych Mariusza Janusza S. i Marka C. uznał za winnych przestępstwa określonego w art. 208 k.k., popełnionego w ten sposób, że w dniu 25 lutego 1983 r. w P., działając wspólnie i w porozumieniu, w sposób szczególnie zuchwały wyrwali z ręki Aleksandry P. torebkę damską, której wartość wraz z pieniędzmi i innymi przedmiotami w niej znajdującymi się wynosiła 10.000 zł, i za czyn ten na podstawie art. 208 i 36 § 3 k.k. skazał każdego z nich na 2 lata pozbawienia wolności i po 1000 zł grzywny (...).Wyrok ten zaskarżony został przez obrońców oskarżonych (...).Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:(...) Niezależnie od podniesionych w rewizjach zarzutów należało stwierdzić, że Sąd Wojewódzki dokonując ustaleń w zakresie opisanego przestępstwa (pkt III aktu oskarżenia), które zakwalifikowane zostało jako przestępstwo ciągłe określone w art. 208 k.k., skazał oskarżonych za jeden fragment tego przestępstwa (pkt 4 wyroku), natomiast z pozostałych fragmentów (pkt 14 wytoku) uniewinnił. Orzeczenie to w części dotyczącej uniewinnienia jest błędne. Wprawdzie przestępstwo ciągłe składające się z dwóch lub większej liczby poszczególnych czynów jest przestępstwem wieloczynowym, ale osądowi podlega jako jedno przestępstwo, i dlatego nie jest dopuszczalne orzeczenie uniewinniające z niektórych fragmentów (poszczególnych czynów) tego przestępstwa, chyba że sąd nie przyjmuje konstrukcji przestępstwa ciągłego.Pogląd taki był już wyrażony w orzecznictwie Sądu Najwyższego - por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 1971 r. - IV KR 278/71 (OSN Prok. Gen. 1972, z. 4, poz. 79).Podobny problem prawny Sąd Najwyższy rozstrzygnął w wyroku z dnia 7 lutego 1979 r. - IV KR 7/79 (OSNKW 1979, z. 6, poz. 75), przyjmując że: "(...) przepisy o wyrokowaniu nie przewidują uniewinnienia od poszczególnych elementów zawartych w opisie czynu (...)". W tej sytuacji, gdy wyniki przewodu sądowego nie stwarzają podstawy do uznania, że oskarżony dopuścił się przestępstwa ciągłego w zakresie zarzucanym mu w akcie oskarżenia, sąd nie uniewinnia go z poszczególnego fragmentu przestępstwa ciągłego, lecz eliminując ten fragment z opisu czynu w uzasadnieniu wyjaśnia, dlaczego przypisane oskarżonemu przestępstwo nie obejmuje wszystkich pojedynczych czynów składających się na przestępstwo ciągłe. Dotyczy to również wypadków, w których sąd (podobnie jak w rozpatrywanej sprawie) skazuje tylko za jeden czyn wchodzący uprzednio w skład wieloczynowego przestępstwa ciągłego (...).