III KR 95/78

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia W. Ochman (sprawozdawca). Sędziowie: S. Godlewski, H. Kempisty.Prokurator Prokuratury Generalnej: T. Jórasz.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy Hugona S., oskarżonego z art. 202 § 1 i innych k.k., z powodu rewizji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Bydgoszczy z dnia 3 lutego 1978 r.,poprawiając kwalifikację prawną przypisanego oskarżonemu czynu przez zastąpienie art. 199 § 1 k.k. art. 200 § 1 k.k., w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy (...).Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 3 lutego 1978 r. uznał między innymi oskarżonego Hugona S. za winnego tego, że w okresie od listopada 1975 r. do stycznia 1977 r. w K. i C., jako starszy referent do spraw socjalnych, bezpieczeństwa i higieny pracy oraz przeciwpożarowych Przedsiębiorstwa Budownictwa Ogólnego w B. - Zakład Nr 1 w C., działając wspólnie i w porozumieniu z Ireną M. - kierowniczką sklepu oraz magazynierami magazynu Zakładu Nr 1, wykorzystując działalność gospodarczą tego zakładu w zakresie zaopatrywania magazynu w odzież ochronną, roboczą, ręczniki itp., zagarnął wspólnie z tymi osobami co najmniej 84.155,88 zł w ten sposób, że poświadczał nieprawdę i w fakturach zawyżał fikcyjnie ilość nabywanego towaru dla wyżej wymienionego przedsiębiorstwa, a równowartość pieniężną fikcyjnie zawyżonego towaru wycofywał z kasy sklepu i dzielił między siebie i magazynierów - Marią W. i Heleną G., które wystawiały nie odpowiadające prawdzie dowody magazynowe "p 2" na te artykuły wykazane w tych fikcyjnych fakturach, a następnie rozchodowywane w kartach ewidencyjnych wyposażenia pracownika, czym działał na szkodę wymienionej wyżej jednostki gospodarki uspołecznionej, tj. popełnienia przestępstwa określonego w art. 202 § 1, art. 199 § 1, art. 266 § 4 k.k. w związku z art. 58 i 10 § 2 k.k., i na podstawie art. 202 § 1 oraz art. 36 § 3 k.k. w związku z art. 10 § 3 k.k. skazał za ten czyn na karę 3 lat pozbawienia wolności i 30.000 zł grzywny z zamianą - w razie nieuiszczenia w terminie - na zastępczą karę pozbawienia wolności, przyjmując 1 dzień tej kary za równoważny 100 zł grzywny, oraz zakazu zajmowania stanowisk związanych z materialną odpowiedzialnością na okres 3 lat, z zaliczeniem na poczet kary pozbawienia wolności okresu tymczasowego aresztowania od dnia 19 maja 1977 r. (...).Wyrok powyższy zaskarżył obrońca oskarżonego (...).Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Rewizja nie jest zasadna.(...) W rewizji podniesiona została między innymi kwestia, że oskarżony przygotowywał na polecenie dyrektora przyjęcia, co związane było z wydatkami finansowymi, na których pokrycie oskarżony dokonywał zagarnięcia mienia społecznego.Okoliczność podniesiona w rewizji na podstawie wyjaśnień oskarżonego nie może mieć wpływu na ocenę karną czynu oskarżonego, wobec jego wyraźnego stwierdzenia, że pieniądze na ten cel uzyskiwał z przestępstwa zagarnięcia mienia społecznego. Sposób wykorzystania przez sprawcę pieniędzy uzyskanych z zagarnięcia mienia społecznego nie należy do istoty tego przestępstwa.(...) Sąd Wojewódzki błędnie przyjął za podstawę skazania art. 199 § 1 k.k. w zbiegu między innymi z art. 202 § 1 k.k., zbieg bowiem art. 199 § 1 z art. 202 § 1 k.k. jest zbiegiem pozornym, a nie zbiegiem rzeczywistym. Przestępstwo określone w art. 202 § 1 k.k. w zakresie zagarnięcia mienia społecznego obejmuje swym zakresem również kwalifikację z art. 199 § 1 k.k., a więc przepisy te w konkretnej sytuacji prawnokarnej oskarżonego nie występują w zbiegu rzeczywistym, lecz w zbiegu pozornym.Sąd Najwyższy natomiast uzupełnił podstawę prawną skazania oskarżonego z art. 200 § 1 k.k.Oskarżony Hugon S. sprawował funkcję starszego referenta do spraw ogólnych, do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy oraz do spraw ochrony przeciwpożarowej. Do jego obowiązków należało między innymi zaopatrywanie magazynu przez dokonywanie zakupów, dostarczanie towarów do magazynu i rozliczanie się z zakupionych towarów na podstawie dokumentów.W związku z pełnionymi funkcjami i wykonywanymi obowiązkami oskarżony odpowiedzialny był za ochronę i nadzór nad mieniem społecznym (...).