III KRn 210/58

Uzasadnienie faktyczneW rewizji obrońca oskarżonego zwrócił uwagę, że Sąd Powiatowy niesłusznie zaliczył okres tymczasowego aresztowania od dnia 21 lutego 1957 r. zamiast od dnia 19 lutego 1957 r., tj. od dnia faktycznego zatrzymania oskarżonego przez Milicję Obywatelską. Sąd Wojewódzki, utrzymując w mocy wyrok Sądu Powiatowego, nie skorygował daty początkowego okresu tymczasowego aresztowania uznając, że początkowy okres tymczasowego aresztowania należy zaliczyć od daty postanowienia Prokuratora Powiatowego o zastosowaniu środka zapobiegawczego, tymczasowego aresztowania, które zapadło w ciągu 48 godzin od chwili zatrzymania oskarżonego.Stanowisko zajęte przez Sąd Wojewódzki nie jest zasadne. Oskarżony został faktycznie pozbawiony wolności w dniu 19 lutego 1957 r. i od tej daty winien być mu zaliczony na poczet orzeczonej kary więzienia okres tymczasowego aresztowania.Przepis art. 58 k.k., który, przewiduje, że sąd ma prawo zaliczyć na poczet kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania, uległ modyfikacji przez zasadę wyrażoną w art. 408 k.p.k. i w stosowanej praktyce sądowej zaliczenie aresztu tymczasowego stało się regułą, a odmówienie zaliczenia - wyjątkiem. Również sposób obliczenia aresztu tymczasowego przy zaliczeniu na poczet orzeczonej kary jest pozostawiony do uznania sądu wyrokującego. W tej sytuacji, wbrew poglądowi Sądu Wojewódzkiego, nie zachodziły przeszkody prawne do zaliczenia na poczet kary również okresu zatrzymania w tym przypadku, gdy zachodziły warunki niezbędne do wydania postanowienia o aresztowaniu (art. 154-156 k.p.k.). Niedopełnienie obowiązków ustawowych przez organy ścigania nie może pozbawiać oskarżonego uprawnień wynikających z art. 58 k.k.