III KZ 18/54

SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Antoniego C. o wydanie wyroku orzekającego karę łączną, po rozpoznaniu zażalenia obrońcy oskarżonego na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Poznaniu z dnia 12 marca 1954 r. postanowił:uchylić zaskarżone postanowienie i zlecić Sądowi Wojewódzkiemu w Poznaniu wyznaczenie rozprawy, celem wydania w stosunku do oskarżonego Antoniego C. wyroku orzekającego karę łączną pozbawienia wolności z wyroków Sądu Wojewódzkiego w Poznaniu z dnia 30.I.1953 r. i z dnia 2.II.1953 r.Uzasadnienie faktyczneStanowisko Sądu Wojewódzkiego, jakoby łączenie kar pozbawienia wolności orzeczonych za występki skarbowe z karami pozbawienia wolności orzeczonymi za przestępstwa przewidziane w kodeksie karnym lub w innych ustawach było niedopuszczalne z uwagi na to, że art. 3 p.k.s. nie wymienia przepisów art. 31-35 k.k. jako mających odpowiednie zastosowanie do występków skarbowych, nie jest uzasadnione.Sąd Wojewódzki bowiem przeoczył, że zagadnienie orzekania kary łącznej prawo karne skarbowe reguluje w sposób swoisty w art. 7 tegoż prawa.W szczególności art. 7 § 2 p.k.s. wyraźnie głosi, że w razie jednoczesnego skazania za kilka przestępstw na kary zasadnicze pozbawienia wolności, stosuje się przepis art. 31 k.k.Art. 7 p.k.s. wyraźnie przeciwstawia przestępstwa występkom skarbowym, z czego oczywisty wniosek, że przewiduje wymierzanie kary łącznej pozbawienia wolności w razie jednoczesnego skazania na karę pozbawienia wolności za przestępstwa z kodeksu karnego i innych ustaw i za występki skarbowe.Również treść art. 8 § 2 p.k.s. wskazuje na to, że należy wymierzać karę łączną pozbawienia wolności w razie skazania na taką karę z przepisów prawa karnego skarbowego oraz z innej ustawy.Art. 7 § 5 p.k.s. przewiduje zaś, że tak samo jak w razie jednoczesnego skazania postąpić należy, gdy sprawca skazany został kilkoma prawomocnymi orzeczeniami za przestępstwa, popełnione przed wydaniem przez pierwszą władzę orzekającą pierwszego z tych orzeczeń.Z tych więc względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.