III KZ 41/23

PostanowienieIzba Karna2023-10-24

Skład orzekający: Jarosław Matras

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji skazanego, wniesionej osobiście, jest zasadne, jeśli obrońca z urzędu wniósł już kasację na korzyść skazanego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji skazanego. Stwierdzono, że skazany został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych swojej osobistej kasacji, czego nie uczynił. Nawet jeśli obrońca z urzędu wniósł kasację na korzyść skazanego, osobista kasacja skazanego, która nie spełnia wymogów formalnych (brak podpisu adwokata lub radcy prawnego), nie mogła zostać przyjęta do rozpoznania. Strona ma prawo do jednej kasacji, a ta już została wniesiona przez obrońcę.
Stan faktyczny
Skazany złożył osobiście kasację, a następnie obrońca z urzędu również wniósł kasację na jego korzyść. Przewodniczący Sądu Okręgowego wezwał skazanego do uzupełnienia braków formalnych osobistej kasacji poprzez sporządzenie jej przez adwokata lub radcę prawnego. Skazany nie uzupełnił braków, a Sąd Okręgowy odmówił przyjęcia jego kasacji. Skazany wniósł zażalenie na to zarządzenie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji.

Pełny tekst orzeczenia

III KZ 41/23 POSTANOWIENIE Dnia 24 października 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie K. K. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 października 2023 r. zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w T. z dnia 1 sierpnia 2023 r. sygn. akt II WKK 24/23, o odmowie przyjęcia kasacji na podstawie art. 530 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE W niniejszej sprawie skazany złożył osobiście kasację, a nadto na jego wniosek został mu wyznaczony obrońca z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. Obrońca z urzędu wniósł kasację. Zarządzeniem z dnia 17 lipca 2023 r., zakreślając skazanemu termin 7 dni od daty doręczenia zarządzenia, wezwano skazanego do uzupełnienia braków formalnych osobistej kasacji poprzez sporządzenie i podpisanie kasacji przez adwokata lub radcę prawnego. Zarządzenie to w dniu 19 lipca 2023 r. odebrał skazany osobiście. W piśmie datowanym na dzień 20 lipca 2023 r. skazany w odpowiedzi na przesłane mu zarządzenie wniósł o przesłanie mu kopii kasacji sporządzonej przez wyznaczonego mu obrońcę; w piśmie tym stwierdził, że nie ma kontaktu z obrońcą III KZ 41/23 2 oraz wniósł o przesłanie do Sądu Najwyższego kasacji złożonej przez niego osobiście jako „uzupełnienia kasacji” wniesionej przez obrońcę. Zarządzeniem z dnia 1 sierpnia 2023 r. odmówiono przyjęcia kasacji skazanego wobec nieuzupełnienia braków formalnych. Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł skazany. W środku odwoławczym, poza zakwestionowaniem trafności wydanego rozstrzygnięcia, skazany podniósł także szereg kwestii związanych z postępowaniem toczącym się przed sądem I instancji, a także z występującymi - jego zdaniem - nieprawidłowościami natury organizacyjnej, które zaistniały w Zakładzie Karnym, w którym obecnie odbywa karę, a które ograniczają jego prawo do obrony i rzetelnego procesu sądowego. Skazany wniósł o zmianę zarządzenia i przyjęcie jego kasacji. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Wniesione zażalenie nie jest zasadne. Argumenty przywołane przez skarżącego nie mogą skutecznie podważyć trafności decyzji o odmowie przyjęcia kasacji, choć już w tym miejscu należy wskazać, iż kasacja na korzyść skazanego została wywiedziona; to zarządzenie zamyka jedynie tę część postępowania wywołaną osobiście złożoną kasacją. Nie ulega wątpliwości, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych, określające zarówno termin ich uzupełnienia jak i rygor niedopełnienia tego obowiązku skutecznie doręczono skazanemu w dniu 19 lipca 2023 r. (k. 3654 akt II K 542/21). Skazany nie usunął braków formalnych pisma z dnia 19 czerwca 2023 r. (data wpływu do Zakładu Karnego w T.), które to pismo potraktowano jako osobistą kasację, pomimo tego, że był do tego prawidłowo wezwany. Stąd też kasacja ta, nie mogła być przyjęta do rozpoznania, skoro nie spełniała wymogów ustawowych (art. 526 § 2 k.p.k.) Przepis ten przewiduje, że kasacja, o ile nie pochodzi od prokuratora, Prokuratora Generalnego albo Rzecznika Praw Obywatelskich, powinna być sporządzona i podpisana przez adwokata albo radcę prawnego. Inną kwestią jest to, że w takiej sytuacji, gdy obrońca z urzędu złożył kasację w imieniu skazanego, to pismo skazanego nazwane kasacją nie powinno być procedowane jako odrębna kasacja, albowiem strona ma prawo do jednej kasacji (art. 519 k.p.k.), a ta już w sprawie została wywiedziona. Z tych też względów orzeczono jak w sentencji. III KZ 41/23 3 [M.S] [ał]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 530 § 3 KPKart. 526 § 2 KPKart. 519 KPK§ 3§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 22.07.2026. · PDF źródłowy