III KZ 59/17

Sygn. akt III KZ 59/17 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie A. T. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 14 grudnia 2017 r., na posiedzeniu zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego XIII Wydziału Karnego-Odwoławczego Sądu Okręgowego w G. z dnia 23 października 2017 r., XIII Ka [...], o uznaniu za bezskuteczny wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji postanowił: zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Zarządzeniem Przewodniczącego XIII Wydziału Karnego-Odwoławczego Sądu Okręgowego w G. z dnia 23 października 2017 r. uznano za bezskuteczny wniosek skazanego A. T. o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji od wyroku tegoż Sądu z dnia 30 stycznia 2017 r., sygn. XIII Ka [...]. Zarządzenie uzasadniono tym, że wniosek został złożony po upływie 7-dniowego terminu zawitego do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, biegnącego od ustania przeszkody, z powodu której nie wniesiono kasacji w terminie (art. 126 k.p.k.). Na zarządzenie powyższe skazany wniósł zażalenie, w którym podniósł, że obrońca z urzędu wyznaczony do sporządzenia kasacji „nie podjął żadnych działań”, skutkiem czego było zamknięcie skazanemu drogi do wniesienia kasacji w niniejszej sprawie. Skazany domagał się ponownego wyznaczenia obrońcy z urzędu i przywrócenia terminu do wniesienia kasacji. Sąd Najwyższy zważył co następuje. 2 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z niekwestionowanym sposobem interpretacji przepisu art. 526 § 2 k.p.k. ustanawia on tzw. przymus adwokacko-radcowski, tj. obowiązek sporządzenia i podpisania kasacji przez podmiot fachowy (prokuratora, adwokata lub radcę prawnego). Jednocześnie należy zaznaczyć, że kasacja, jako nadzwyczajny środek zaskarżenia może być wniesiona tylko z powodu uchybień określonych w art. 439 k.p.k., bądź innego rażącego naruszenia prawa. Zgodnie zaś z art. 84 § 3 k.p.k., adwokat lub radca prawny wyznaczony jako obrońca z urzędu w postępowaniu kasacyjnym powinien sporządzić i podpisać kasację albo poinformować na piśmie sąd, że nie stwierdził podstaw do tego. W zaskarżonym zarządzeniu zasadnie wskazano, że wyznaczony celem sporządzenia kasacji obrońca z urzędu po zapoznaniu się z aktami sprawy nie znalazł podstaw do jej wniesienia, o czym poinformował Sąd pismem z dnia 7 czerwca 2017 r. (k. 465). W takim stanie rzeczy zarządzeniem z dnia 12 czerwca 2017 r. poinformowano skazanego o możliwości wniesienia kasacji przez obrońcę w wyboru (k. 471), z której to możliwości skazany nie skorzystał, wnosząc jednak kolejne wnioski o wyznaczenie obrońcy z urzędu. Ponowne wnioski o wyznaczenie obrońcy z urzędu trafnie spotkały się z odmową (postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 5 lipca 2017 r.) – stosownie do utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego, niezgodność stanowiska przedstawionego przez wyznaczonego obrońcę z urzędu z oczekiwaniami bądź poglądami skazanego nie może być podstawą wyznaczenia kolejnego obrońcy. Sąd nie może wyznaczać kolejnych obrońców z urzędu, aż do uzyskania przez stronę oczekiwanego przez niego efektu (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2011 r., III KZ 20/11, LEX nr 811870). W przypadku gdy wyznaczony z urzędu obrońca nie stwierdził podstaw do wniesienia kasacji, skazany może się domagać wyznaczenia innego obrońcy tylko z tego powodu, że wyznaczony obrońca nie wykonał czynności, do których był zobowiązany, bądź w inny rażący sposób nie wywiązał się z powierzonych mu obowiązków. Zauważyć należy, że treść załączonej do tego pisma opinii obrońcy wskazuje na przeprowadzenie przez obrońcę rzetelnej analizy sprawy. Przechodząc do kwestii zasadniczej, przypomnieć należy, że wniosek o przywrócenie terminu niedotrzymanego przez stronę z przyczyn od niej niezależnej, 3 winien być wniesiony w ciągu 7 dni od ustania tej przeszkody (art. 126 § 1 k.p.k.), w przeciwnym razie jest niedopuszczalny (art. 122 § 1 k.p.k.). Skazany został poinformowany o stanowisku wyznaczonego obrońcy z urzędu co do braku podstaw do wniesienia kasacji w dniu 20 czerwca 2017 r., zaś termin do wniesienia kasacji przez ewentualnie ustanowionego obrońcę z wyboru upłynął 30 czerwca 2017 r. Tymczasem wniosek o przywrócenie tego terminu wpłynął do Sądu Okręgowego w dniu 26 września 2017 r., czyli po przeszło 2 miesiącach od zakończenia jego biegu. Jednocześnie skazany nie wskazał żadnych powodów, dla których zwlekał z jego wniesieniem tak długo. Z powyższych względów zaskarżonym zarządzeniem w pełni trafnie uznano wniosek o przywrócenie terminu jako spóźniony, a w konsekwencji bezskuteczny. Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie. l.n