IV K 54/58

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia T. Gdowski. Sędziowie: K. Czajkowski (sprawozdawca), K. Dobesz. Prokurator: H. Szydłowski.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Edwarda K. oskarżonego z art. 215 § 1 k.k., po rozpoznaniu złożonej przez oskarżonego rewizji od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Kielcach z dnia 31 grudnia 1957 r., na podstawie art. 375 k.p.k.utrzymał w mocy zaskarżony wyrok (...).Uzasadnienie faktyczneWyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Kielcach z dnia 31 grudnia 1957 r. Edward K. skazany został na podstawie art. 215 § 1 k.k. na sześć miesięcy więzienia za to, że spowodował niebezpieczeństwo w komunikacji lądowej przez to, iż prowadząc samochód ciężarowy "Star 21" w stanie podniecenia alkoholowego, najechał na jadących furmanką Stanisława B. oraz Zofię B. i spowodował u tej ostatniej obrażenia cielesne, a nadto uszkodzenie furmanki Stanisława B.Wyrok powyższy zaskarżył oskarżony rewizją, w której zarzuca:a)obrazę nie wymienionego przepisu postępowania karnego wskutek niepodpisania aktu oskarżenia przez Prokuratora Wojewódzkiego,b)rażącą niewspółmierność kary wynikającą z niezawieszenia jej wykonania.W konkluzji rewizja wnosi o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ewentualnie o zawieszenie wykonania kary.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy wyraził następujący pogląd prawny:Zarzuty rewizji nie są słuszne.Kodeks postępowania karnego stanowiąc, że oskarżycielem publicznym przed wszystkimi sądami jest prokurator (art. 47 k.p.k.), nie określa w żadnym z przepisów właściwości miejscowej ani właściwości rzeczowej prokuratorów w zależności od hierarchii służbowej lub miejsca urzędowania - do wnoszenia oskarżenia, udziału na rozprawie lub zaskarżenia wyroku.Zagadnienie to normuje ustawa z dnia 20 lipca 1950 r. o Prokuraturze PRL (Dz. U. Nr 38, poz. 346) w art. 7 i 9 oraz statut organizacyjny Prokuratury (art. 14 tejże ustawy).Zasadą organizacyjną Prokuratury PRL jest jej jednolitość oraz hierarchiczne podporządkowanie (art. 7 i 9 ustawy).Z zasady tej oraz powołanych przepisów wynika, że uprawnionym oskarżycielem publicznym przed każdym sądem jest prokurator miejscowo i rzeczowo właściwy, jednakże delegacja czy polecenie prokuratora hierarchicznie wyższego rzędu nadaje prokuratorowi niższego rzędu uprawnienia do działania w powierzonym zakresie w konkretnych sprawach niezależnie od określonego zakresu jego właściwości.W omawianej sprawie zleconej przez Prokuratora Wojewódzkiego Prokurator Powiatowy zatwierdzony przez siebie akt oskarżenia, sporządzony przez asesora Prokuratury, przedstawił temuż Prokuratorowi Wojewódzkiemu, który skierował tak sporządzony akt oskarżenia przy swoim piśmie przewodnim do Sądu Wojewódzkiego.Ten tryb postępowania jest zgodny z zasadą jednolitości Prokuratury (art. 7 i 9 ustawy z dnia 20 lipca 1950 r. o Prokuraturze PRL) oraz przepisami art. 47 i 246 k.p.k.Sąd I instancji należycie uwzględnił przytoczone w rewizji okoliczności łagodzące odpowiedzialność oskarżonego, skoro przy poważnych okolicznościach obciążających (1,36 promille alkoholu we krwi) i nagminności wypadków samochodowych wymierzył karę równą dolnej ustawowej granicy.Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji wyroku.