IV KK 168/23

IV KK 168/23 POSTANOWIENIE Dnia 6 listopada 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk w sprawie M.N., uniewinnionego od popełnienia z art. 231 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i in., po rozpoznaniu 6 listopada 2024 r. na posiedzeniu w Izbie Karnej bez udziału stron wniosku obrońcy uniewinnionego o zwrot kosztów obrony w postępowaniu kasacyjnym na podstawie art. 626 § 2 k.p.k., postanowił zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz M.N. 1800 zł (tysiąc osiemset złotych) tytułem zwrotu poniesionych kosztów obrony w postępowaniu kasacyjnym oraz 465 zł (czterysta sześćdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów dojazdu do Sądu Najwyższego. Postanowieniem wydanym na rozprawie 18 września 2024 r., sygn. akt IV KK 168/23, Sąd Najwyższy oddalił jako oczywiście bezzasadną kasację wniesioną przez prokuratora, który kwestionował prawomocny wyrok uniewinniający M.N. od zarzucanego mu czynu. Uczestnicząca w tej rozprawie obrońca złożyła wniosek, sformułowany wcześniej także pisemnie w odpowiedzi na IV KK 168/23 2 kasację, o zasądzenie na rzecz M.N. zwrotu poniesionych kosztów obrony z wyboru. Jednocześnie, na pytanie sędziego sprawozdawcy, zobowiązała się dostarczyć wykaz wnioskowanych kosztów. W piśmie, które wpłynęło do Sądu Najwyższego 1 października 2024 r., obrońca wniosła o zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz uniewinnionego M.N. 2265 zł tytułem kosztów obrony udzielonej w postępowaniu kasacyjnym przed Sądem Najwyższym w sprawie IV KK 168/23. Wymieniona kwota stanowi sumę honorarium adwokackiego za reprezentację w postępowaniu kasacyjnym przed Sądem Najwyższym ustalonego w wysokości 1800 zł oraz kosztów przejazdu służbowego z siedziby Kancelarii Adwokackiej w Białymstoku do siedziby Sądu Najwyższego w wysokości 465 zł. W załączeniu obrońca przedstawiła stosowne dowody wpłaty. Sąd Najwyższy, zważył co następuje. W postanowieniu z 18 września 2024 r., sygn. akt IV KK 168/23, Sąd Najwyższy zawarł rozstrzygnięcie o obciążeniu Skarbu Państwa kosztami procesu za postępowanie kasacyjne. Wobec tego, że na te koszty składają się m.in. uzasadnione wydatki stron, w tym z tytułu ustanowienia w sprawie jednego obrońcy lub pełnomocnika (art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k.), jest uprawnione żądanie zasądzenia od Skarbu Państwa na rzecz M.N. kwoty mającej rekompensować wydatki, które poniósł z tytułu ustanowienia w sprawie obrońcy, jak też w związku z jego osobistym udziałem w rozprawie kasacyjnej (udział obrońcy potwierdza protokół rozprawy). Wyjaśnienia udzielone przez adw. M.C. pozwoliły usunąć wątpliwości, które nasunęło jej pierwsze wystąpienie, w szczególności nakazały przyjąć, że kwota 1800 zł rzeczywiście została jej zapłacona tytułem honorarium za pomoc prawną mającą być świadczoną M.N. w postępowaniu kasacyjnym. Wspomniana kwota podlega zwrotowi na rzecz M. N., bowiem nie jest większa od stawki określonej w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800 z późn. zm.). Zgodnie z § 15 ust. 1 rozporządzenia opłatę stanowiącą podstawę zasądzenia kosztów pomocy prawnej ustala się z uwzględnieniem stawek minimalnych określonych w rozdziałach 2-4 (stawka minimalna za obronę przed Sądem IV KK 168/23 3 Najwyższym wynosi 1200 zł - § 11 ust. 2 pkt 6 rozporządzenia). Z kolei § 15 ust. 3 rozporządzenia stanowi, że należna obrońcy opłata nie może przekroczyć jej sześciokrotności, tj. kwoty 7200 zł. Rozpoznawany wniosek zasługiwał też na uwzględnienie w zakresie zwrotu kosztów dojazdu do Sądu Najwyższego. Należy stwierdzić, że wnioskodawczyni wykazała te koszty w sposób właściwy, przedstawiając stosowne ich wyliczenie, zgodnie z § 2 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz. U. poz. 271 z późn. zm.). Brak było podstaw do zakwestionowania liczby kilometrów wskazanych we wniosku, a zatem podaną w nim wartość kosztów przejazdu w wysokości 465 zł uznać należy za zasadną. Z przytoczonych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. WB. [ał]