IV KK 32/17

Sygn. akt IV KK 32/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 marca 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Henryk Gradzik SSN Przemysław Kalinowski Protokolant Anna Kowal w sprawie J. B. obwinionego z art. 95 k.w. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.s.w. w dniu 21 marca 2017 r., kasacji Prokuratora Generalnego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w R. z dnia 2 listopada 2016 roku, sygn. akt II W (...), uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w R. do ponownego rozpoznania UZASADNIENIE Do Sądu Rejonowego w R. skierowano wniosek o ukaranie J. B. za to, że w dniu 18 czerwca 2016 roku około godziny 19:50 w miejscowości G. na ul. T., prowadził na drodze publicznej pojazd marki Jeep nr rej. (…) nie mając przy sobie wymaganych dokumentów tj. prawa jazdy, to jest o wykroczenie z art. 95 k.w. 2 Wyrokiem nakazowym z dnia 2 listopada 2016 roku, sygn. akt II W (...), Sąd Rejonowy w R. uznał J. B. za winnego zarzucanego mu wykroczenia i wymierzył za nie karę grzywny w kwocie 300 zł, obciążając ponadto kosztami procesowymi. Orzeczenie to nie zostało zaskarżone przez żadną ze stron i uprawomocniło się z dniem 16 listopada 2016 r. Prokurator Generalny wniósł od powyższego wyroku kasację na korzyść obwinionego. W kasacji zarzucono rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 95 k.w., polegające na skazaniu J. B. na karę grzywny w wymiarze 300 złotych, to jest powyżej górnej granicy ustawowego zagrożenia. W konkluzji Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się zasadna w stopniu oczywistym, co umożliwiło, z uwagi na treść art. 535 § 5 k.p.k., rozpoznanie jej na posiedzeniu. W istocie, zaskarżonym wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w R. obwiniony został ukarany za czyn z art. 95 k.w. grzywną w wysokości 300 zł. Tymczasem ustawodawca przewidział za to wykroczenie karę grzywny w wymiarze do 250 zł lub karę nagany. Nie ma wątpliwości, że zaskarżony wyrok narusza prawo materialne, gdyż orzeczona kara przekracza górną granicę ustawowego zagrożenia przewidzianego za przypisane obwinionemu wykroczenie. Uchybienie to jest rażące i bezpośrednio przekłada się na prawidłowość zawartego w zaskarżonym wyroku rozstrzygnięcia. W takim stanie rzeczy konieczne stało się uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w R. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji. r.g.