IV KK 355/18

Sygn. akt IV KK 355/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 listopada 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący) SSN Rafał Malarski (sprawozdawca) SSN Andrzej Stępka Protokolant Małgorzata Gierczak w sprawie Z. S. uniewinnionego od zarzutu popełnienia czynu z art. 258 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron w dniu 27 listopada 2019 r., kasacji, wniesionej przez prokuratora Prokuratury Regionalnej w […] na niekorzyść oskarżonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 16 listopada 2017 r., sygn. akt II AKa […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w P. z dnia 16 września 2016 r., sygn. akt II K […], I. uchyla zaskarżony wyrok w części utrzymującej w mocy pierwszoinstancyjne orzeczenie uniewinniające Z. S. dotyczące czynu z pkt XLIII aktu oskarżenia i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Apelacyjnemu w […] do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym; 2 II. prostuje oczywistą omyłkę pisarską w wyroku Sądu Najwyższego z 21 lutego 2019 r., sygn. akt IV KK 355/18, przez wyeliminowanie z pkt II części dyspozytywnej wyrazów ,,Z. S.". UZASADNIENIE Kasacja prokuratora w zakresie atakującym utrzymanie w mocy uniewinnienie Z. S. od zarzutu popełnienia czynu z art. 258 § 1 k.k. (pkt XLIII aktu oskarżenia) nie została rozpoznana przez Sąd Najwyższy w dniu 21 lutego 2019r., a z przyczyn zasadniczych niedociągnięcie to nie mogło ulec skorygowaniu w trybie przewidzianym w art. 105 k.p.k. Odwołując się w całej rozciągłości do argumentacji wyłożonej w uzasadnieniu orzeczenia instancji kasacyjnej z 21 lutego 2019r. i do sformułowanych w tym dokumencie procesowym wskazań co do dalszego procedowania, należało kasację oskarżyciela publicznego uznać w tej części za oczywiście zasadną, co pozwoliło uwzględnić ją na posiedzeniu bez udziału stron zgodnie z art. 535 § 5 k.p.k. – w brzmieniu obowiązującym od 5 października 2019r. Ponowne rozpoznanie odwoławcze powinno odnosić się łącznie do zasadniczej części sprawy objętej wcześniejszym wyrokiem kasatoryjnym Sądu Najwyższego i do części będącej przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia z pkt I. Konsekwencją zapadłego orzeczenia kasatoryjnego, jak i zresztą postanowienia z 18 lipca 2019r., stało się sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej przez usunięcie z części dyspozytywnej (pkt II) wyroku Sądu Najwyższego z 21 lutego 2019 r. wyrazów, „Z. S.” (art. 105 § 1 k.p.k.). Dlatego orzeczono jak na wstępie. [aw]