IV KK 469/19

Sygn. akt IV KK 469/19 POSTANOWIENIE Dnia 11 marca 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie R. M. skazanego wyrokiem łącznym po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 marca 2020 r., wniosku skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w S., wyrokiem łącznym z dnia 29 marca 2018 r. połączył kary pozbawienia wolności i kary grzywny orzeczone wyrokami jednostkowymi i wymierzył skazanemu R. M. karę łączną 12 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną 500 stawek dziennych grzywny po 20 zł każda. Sąd Okręgowy w K., po rozpoznaniu apelacji skazanego i jego obrońcy, wyrokiem z dnia 8 lutego 2019 r., zmienił to orzeczenie m.in. w ten sposób, że ustalił, iż R. M. był skazany także innymi wyrokami, uchylił niektóre rozstrzygnięcia zawarte w zaskarżonym wyroku oraz wymierzył skazanemu kary łączne 13 lat pozbawienia wolności i 450 stawek dziennych grzywny po 10 zł każda. W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. Od powyższego wyroku w czerwcu 2019 r. kasację wniósł obrońca skazanego. Obecnie skazany złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia, wskazując m.in. na rozmiar odbytej kary oraz starania o kasację i wznowienie postępowania. 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Wstrzymanie wykonania orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy waga, charakter i zasadność zarzutów kasacyjnych wskazują na wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji, bądź gdy zostanie wykazane istnienie takich okoliczności, które przekonują, że wykonanie orzeczonej kary - przed rozpoznaniem kasacji - będzie powodować dla skazanego poważne i nieodwracalne dolegliwości. Skazany takich okoliczności w swoim wniosku nie przedstawił. Również ranga zarzuconych w kasacji uchybień, wskazujących na naruszenie przepisów postępowania karnego, nie jest na tyle poważna, by badanie sprawy przez pryzmat przesłanek określonych w art. 532 § 1 k.p.k. przesądzało o konieczności przełamania reguły bezzwłocznego wykonania prawomocnego wyroku. Co więcej, prokurator w pisemnej odpowiedzi na kasację, wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. W związku z tym, nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. i z tych względów orzekł jak na wstępie.