IV KK 57/24

IV KK 57/24 POSTANOWIENIE Dnia 3 kwietnia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie A. S., skazanego z art. 76 § 1 k.k.s. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 3 kwietnia 2024 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 10 października 2023 r., sygn. akt VIII Ka 1014/22, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 19 lipca 2022 r., sygn. akt III K 1368/18, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k., p o s t a n o w i ł: 1. wstrzymać wykonanie kary grzywny oraz przepadku korzyści majątkowej, orzeczonych za drugie z przypisanych skazanemu przestępstw skarbowych w wyroku Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 19 lipca 2022 r., sygn. akt III K 1368/18 (pkt II i III.2 sentencji tego wyroku), utrzymanym w tym zakresie w mocy przez wyrok Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 10 października 2023 r., sygn. akt VIII Ka 1014/22; 2. w pozostałym zakresie wniosku nie uwzględnić. IV KK 57/24 2 UZASADNIENIE W kasacji obrońcy skazanego podniesiono m.in. zarzut wystąpienia w sprawie okoliczności, o której mowa w art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w odniesieniu do obu przypisanych skazanemu przestępstw skarbowych, a która stanowi jedną z bezwzględnych przyczyn odwoławczych (art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.). W osobnym piśmie, datowanym na 22 grudnia 2023 r., autor kasacji sformułował także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku, powołując się ogólnie na wysokie prawdopodobieństwa uwzględnienia kasacji. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Wniosek obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia zasługuje na częściowe uwzględnienie. Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Jak wskazuje się w orzecznictwie wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji wchodzi w grę wyjątkowo, w razie zaistnienia szczególnych okolicznościach, a to z tego względu, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem trafności zawartych w nim rozstrzygnięć (res iudicata pro veritate accipitur), który podlegają bezzwłocznemu wykonaniu (art. 9 § 1 k.k.w.). Do owych szczególnych okoliczności należy zaliczyć rangę zarzutów podniesionych w kasacji i ich widoczną zasadność, a w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 sierpnia 2014 r., V KK 145/14, LEX nr 1566739; zob. też np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 14 czerwca 2018 r., II KK 178/18, LEX nr 2506098; 26 lipca 2016 r., II KK 179/16, LEX nr 2075707; 4 października 2012 r., II KK 56/12, LEX nr 1220820, 25 stycznia 2006 r., V KK 476/05, OSNwSK 2006/1/196, 8 września 2004, V KK 214/04, OSNwSK 2004/1/1513). Nie przesądzając rzecz jasna ostatecznego rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego, należy stwierdzić, że podniesiony w kasacji zarzut wystąpienia w IV KK 57/24 3 sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej związanej z upływem terminu przedawnienia – jego doniosłość oraz rysujące się wysokie prawdopodobieństwo częściowego uwzględnienia – daje podstawę do skorzystania przez Sąd Najwyższy z uprawnienia przewidzianego w art. 532 k.p.k. w zakresie konsekwencji wynikających z prawomocnego skazania za drugi z przypisanych A. S. przestępstw skarbowych (wykonania kary grzywny oraz przepadku korzyści majątkowej osiągniętej z tego czynu). Wprawdzie sama argumentacja obrońcy skazanego co do ww. zagadnienia budzi wątpliwości co do swojej trafności, jednak charakter podniesionego uchybienia obliguje Sąd Najwyższy do kompleksowego zbadania sygnalizowanego zagadnienia z urzędu (art. 536 k.p.k.). Rzecz jasna ostateczne zbadanie trafności tego zarzutu oraz pozostałej argumentacji wyrażonej w kasacji nastąpi po wnikliwym przeanalizowaniu sprawy, jednak już na tym wstępnym etapie postępowania kasacyjnego zachodzą podstawy do odstępstwa od zasady natychmiastowej wykonalności prawomocnych orzeczeń. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. [J.J.] (r.g.)