IV KK 7/25

PostanowienieIzba Karna2026-01-22

Skład orzekający: Anna Dziergawka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją okoliczności uzasadniające wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego od rozpoznania sprawy kasacyjnej, jeśli wnioskodawca powołuje się na jego orzekanie w innej, niepowiązanej bezpośrednio sprawie oraz na opóźnienia w doręczeniu mu postanowienia o odmowie wyznaczenia obrońcy?
Ratio decidendi
Wniosek o wyłączenie sędziego nie zasługuje na uwzględnienie, jeśli nie istnieją okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności. Obiektywna wątpliwość co do bezstronności musi być weryfikowalna zewnętrznie i nie może opierać się wyłącznie na subiektywnym przekonaniu strony. Fakt orzekania przez sędziego w innej sprawie, bez wykazania jej bezpośredniego związku z rozpoznawaną sprawą, nie narusza zasady bezstronności.
Stan faktyczny
Oskarżony A. S. złożył wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego od rozpoznania sprawy kasacyjnej. Jako podstawę wniosku wskazał fakt orzekania przez sędziego w innej, dawnej sprawie karnej oraz zarzucił opóźnienie w doręczeniu mu postanowienia o odmowie wyznaczenia obrońcy. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek na posiedzeniu bez udziału stron.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił nie uwzględnić wniosku oskarżonego o wyłączenie sędziego.

Pełny tekst orzeczenia

IV KK 7/25 POSTANOWIENIE Dnia 22 stycznia 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Dziergawka w sprawie oskarżonego A. S. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 22 stycznia 2026 r. na posiedzeniu bez udziału stron wniosku oskarżonego o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy Katowice – Zachód w Katowicach wyrokiem z dnia 21 lutego 2024 r., sygn. III K 896/22 uniewinnił oskarżonego A. S. od popełnienia czynu z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Sąd Okręgowy w Katowicach wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2024 r., sygn. akt VI Ka 480/24, po rozpoznaniu apelacji oskarżyciela publicznego i oskarżyciela posiłkowego oraz zażalenia obrońcy oskarżonego, zmienił zaskarżony wyrok w zakresie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemu (pkt 1), w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy (pkt 2) oraz orzekł o kosztach sądowych (pkt 3). Kasację od powyższego wyroku wniósł Prokurator Rejonowy Katowice- Północ w Katowicach. IV KK 7/25 2 Przedmiotowa sprawa została zarejestrowana pod sygn. IV KK 7/25 i przydzielona do rozpoznania sędziemu SN Małgorzacie Gierszon. Na rozprawie kasacyjnej w dniu 17 grudnia 2025 r. w sprawie o sygn akt IV KK 7/25 (k. 72 akt SN), A. S. wniósł o wyłączenie od rozpoznania przedmiotowej sprawy sędziego SN Małgorzaty Gierszon. W uzasadnieniu wniosku odwołał się do orzekania przez sędziego Małgorzatę Gierszon w lipcu 2010 roku w sprawie zamordowanego G.P. i skazania za ten czyn funkcjonariusza MO na 8 lat pozbawienia wolności. Ponadto wnioskodawca wskazał na brak należytej staranności tego sędziego i opóźnienie w doręczeniu mu postanowienia o odmowie wyznaczenia obrońcy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek A. S. o wyłączenie sędziego SN Małgorzaty Gierszon nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie bowiem z art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Przepis ten expressis verbis odwołuje się do „uzasadnionej wątpliwości", a zatem musi ona istnieć obiektywnie i poddawać się zewnętrznej weryfikacji oraz ocenie, a nie być tylko subiektywnym przekonaniem określonej osoby (zob. postanowienie SN z dnia 11 stycznia 2012 r., III KK 214/11). W niniejszej sprawie tego rodzaju wątpliwości nie zaistniały, a zatem brak było podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku. Fakt rozpoznawania przez sędziego innej sprawy, gdzie nie wykazano jej bezpośredniego związku ze sprawą oskarżonego, nie prowadzi do przyjęcia, iż naruszona została zasada bezstronności. Zdaniem Sądu Najwyższego argumenty podnoszone przez A. S. stanowią wyłącznie jego subiektywne przekonanie o stronniczości sędziego, co w świetle obowiązującego orzecznictwa Sądu Najwyższego nie stanowi okoliczności uzasadniających wątpliwości co do bezstronności sędziego. Dla stwierdzenia podstawy wyłączenia sędziego, wymaga się istnienia określonej kategorii okoliczności, która, jeżeli zestawić ją z przedmiotem IV KK 7/25 3 rozstrzygnięcia w określonej sprawie, prowadzi do wniosku o uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności sędziego, mającego ją rozstrzygnąć. Oznacza to, że pomiędzy podnoszonymi okolicznościami, które powinny mieć charakter rzeczywisty i obiektywny, a rozstrzygnięciem konkretnej sprawy musi zachodzić związek, pozwalający na wyprowadzenie wniosku o istnieniu uzasadnionej wątpliwości co do braku bezstronności w rozstrzygnięciu tej sprawy, a więc o potencjalnie możliwym rozstrzygnięciu na korzyść jednej ze stron, bez uzasadnionych podstaw. Uzasadniona wątpliwość co do bezstronności, w rozumieniu art. 41 § 1 k.p.k., zachodzi zatem zawsze in concreto, a nie in abstracto (zob. postanowienie SN z dnia 12 grudnia 2025 r., III KK 187/25). Konkludując, A. S. nie wykazał, iż zachodzą racjonalne podstawy, określone w art. 41 § 1 k.p.k., do wyłączenia sędziego SN Małgorzaty Gierszon od rozpoznania in concerto przedmiotowej sprawy kasacyjnej. Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. [J.J.] [a.ł]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 41 § 1 KPKart. 230 § 1 KKart. 286 § 1 KKart. 11 § 2 KK§ 1§ 2

Źródło: Sąd Najwyższy, repozytorium https://repozytorium2.sn.pl, pozyskano 29.10.2026. Treść przetworzona przez legal-ai.pl (konwersja tekstu, podział na fragmenty, analiza AI, powiązania z innymi danymi); Sąd Najwyższy nie zatwierdza tych materiałów ani nie ponosi za nie odpowiedzialności. · PDF źródłowy