IV KK 737/18

Sygn. akt IV KK 737/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 września 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący) SSN Michał Laskowski SSN Paweł Wiliński (sprawozdawca) Protokolant Danuta Bratkrajc przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Grzegorza Krysmanna w sprawie S. C. skazanego z art. 180 a k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 4 września 2019 r., kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego na niekorzyść od wyroku Sądu Rejonowego w T. VI Wydział Karny Zamiejscowy w P. z dnia 29 stycznia 2018 r., sygn. akt VI K (…), uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o środku karnym (pkt 4 wyroku) i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w T. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE 2 Wyrokiem z dnia 29 stycznia 2018 r., sygn. akt VI K (…), Sąd Rejonowy w T. uznał oskarżonego S. C. za winnego popełnienia czynu z art. 180a k.k. i wymierzył mu karę 5 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 2 lata. Orzekł wobec oskarżonego grzywnę w rozmiarze 30 stawek ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł. oraz zobowiązał oskarżonego do informowania sądu o przebiegu okresu próby. Ponadto, na podstawie art. 42 § 1a pkt 1 k.k. orzekł wobec niego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 roku. Wyrok ten nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się w dniu 6 lutego 2018 roku. Od powyższego prawomocnego orzeczenia kasację wniósł Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny, zarzucając mu „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 42 § 1a pkt 1 k.k., polegające na błędnym orzeczeniu wobec S. C. środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 roku. podczas gdy wymieniony przepis, w razie skazania za przestępstwo określone w art. 180a k.k., przewiduje obligatoryjny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, bez możliwości ograniczenia zastosowania tego środka do pojazdów mechanicznych uczestniczących tylko w ruchu lądowym, obejmując swoim zakresem wszelkie pojazdy mechaniczne, czyli także takie które mogą uczestniczyć w ruchu wodnym i powietrznym”. Podnosząc ten zarzut, Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie w tym zakresie sprawy Sądowi Rejonowemu w T. do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się zasadna. Nie budzi wątpliwości, że Sąd Rejonowy wymierzając S. C. zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych za przypisane mu przestępstwo z art. 180a k.k. nieprawidłowo ograniczył zakres stosowania tego środka wyłącznie do ruchu drogowego. Stosowanie tego środka związane było wprawdzie z prowadzeniem przez skazanego samochodu osobowego wbrew decyzji Starosty B. z 20 stycznia 201 r., sygn. WK (…), o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie 3 kategorii „A” i „B”. Jednocześnie jednak przepis art. 42 § 1a pkt. 1 k.k. wskazuje jednoznacznie, że w razie skazania za przestępstwo z art. 180a k.k. sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, a nie pojazdów mechanicznych tego samego rodzaju, co związane z popełnionym przestępstwem. Przepis ten we wskazanym brzmieniu obowiązuje od 1 czerwca 2017 r. (Dz. U. z 2017 r., poz. 966), zaś czyn przypisanego skazanemu popełniony został 13 sierpnia 2017 r. Zatem stanowiący w tej sprawie podstawę wymierzenia skazanemu środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych art. 42 § 1a pkt. 1 k.k. nie dawał podstaw by ograniczyć zakaz do prowadzenia tylko określonej kategorii pojazdów, tj. pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym. Wskazane uchybienie stanowi bez wątpienia rażące naruszenie prawa materialnego, mające istotny wpływ na treść orzeczenia. Stwierdzone uchybienie, skutkuje uchyleniem wyroku w zaskarżonej części, tj. w odniesieniu do orzeczenia środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych i przekazaniem sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania. Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w sentencji. l.n