IV KK 96/24

IV KK 96/24 POSTANOWIENIE Dnia 23 lipca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawę Ł. L. skazanego z art. 258 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 23 lipca 2024 r. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 8 lutego 2023 r., sygn. akt II AKa 538/21, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 14 maja 2021 r., sygn. akt IV K 194/12, na podstawie art. 532 § 1 a contrario k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Obrońca skazanego Ł. L. wniósł kasację, w której zostały sformułowane zarzuty rażącego naruszenia prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia. We wniesionym nadzwyczajnym środku zaskarżenia obrońca zawarł także wniosek o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach. W uzasadnieniu wniosku skarżący argumentował, że niewstrzymanie zaskarżonego IV KK 96/24 2 orzeczenia spowoduje nieodwracalne skutki dla skazanego. Wobec Ł. L. Sąd ad quem orzekł karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 14 lat. Jak podnosił dalej autor wniosku z uwagi na realne terminy rozpoznawania kasacji przez Sąd Najwyższy, jak również okoliczność uprzedniego tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 27 kwietnia 2011 r. do dnia 26 lipca 2013 r. (tj. dwóch lat i dwóch miesięcy), wysoce prawdopodobnym jest, iż kara ta zostanie przez skazanego odbyta w części jeszcze przed rozpoznaniem przedmiotowej kasacji. W ocenie obrońcy skazanego powyższe może zatem spowodować dla Ł. L. dolegliwe i nieodwracalne skutki. Ponadto autor wniosku wskazał również, że nie wiadomo, czy wyrok wydany po ponownym rozpoznaniu tej sprawy będzie opiewał na bezwzględną karę pozbawienia wolności, a nadto w takim wymiarze. W odpowiedzi na tą kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek obrońcy skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. W orzecznictwie jest utrwalone stanowisko, że wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji może mieć miejsce jedynie wyjątkowo i to w razie zaistnienia szczególnych okoliczności. Łączy się to z faktem, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego już wyroku sądu odwoławczego, czyli orzeczenia objętego prawnym domniemaniem trafności zawartych w nim rozstrzygnięć. Do tych szczególnych okoliczności należy zaliczyć rangę zarzutów podniesionych w kasacji i ich widoczną zasadność, a w konsekwencji wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia samej kasacji i przez to nieodwracalność skutków kary w razie jej wykonania. To skarżący powinien odrębnie, w powiązaniu ze stawianymi zarzutami, wykazać szczególnymi okolicznościami, wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia tych zarzutów, a tym samym i nieodwracalnych skutków wykonania już obecnie prawomocnie orzeczonych kar. Nie przesądzając w tym miejscu o zasadności sformułowanych w nadzwyczajnym środku zaskarżenia zarzutów w tym również wskazanej przez autora kasacji bezwzględnej przyczyny odwoławczej, należy stwierdzić, że prawdopodobieństwo uwzględnienia tej kasacji w zaskarżonym zakresie nie jest na IV KK 96/24 3 tyle wysokie, by stanowiło wystarczającą podstawę do skorzystania z instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia. Tego rodzaju oceny nie można bowiem dokonywać na przedpolu merytorycznego rozpoznania tej skarg, w sytuacji, gdy i sama kasacja nie podnosi uchybień, które w sposób oczywisty – bez potrzeby głębszego wnikania w materiały sprawy - wskazywałyby na niebudzącą wątpliwości ich zasadność. Nie można było przy tej wstępnej ocenie nie zauważyć stanowiska prokuratora w pisemnej odpowiedzi na kasację, w tym w zakresie odnoszącym się do zarzutu wystąpienia uchybienia określonego w art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. Powyższe, a więc brak spełnienia podstawowego warunku zastosowania instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k., czyni wniosek obrońcy bezzasadnym. Co więcej, Sąd Najwyższy nie stwierdził także wystąpienia w realiach badanej sprawy szczególnych, wyjątkowych okoliczności prowadzących do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonego wyroku mogłoby spowodować dla skazanego nieodwracalne, niekorzystne skutki. Za taką okoliczność, nie mogą zostać uznane rodzaj i wymiar orzeczonej kary czy też ewentualna czysto hipotetyczna możliwość zmiany sytuacji skazanego w przypadku ponownego procedowania w sprawie, do czego mogłoby dojść wyłącznie w wypadku zasadności kasacji, co – jak to wskazano wyżej – nie zostało wykazane w stopniu stwarzającym duże prawdopodobieństwo uznania zaskarżonego wyroku sądu odwoławczego za nietrafny. Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie. [PGW] [ał]