IV KO 58/16

Izba Karna2016-11-22

Skład orzekający: Wiesław Kozielewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wznowienie postępowania, który nie został sporządzony przez adwokata lub radcę prawnego i nie uiścił opłaty, może zostać przyjęty?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, jeśli nie został on sporządzony przez adwokata lub radcę prawnego i nie została uiszczona od niego opłata, a wnioskodawca, mimo wezwania, nie uzupełnił braków formalnych. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych uznaje się za doręczone, jeśli wnioskodawca otrzymał je i nie podjął przesyłki.
Stan faktyczny
Skazany złożył wniosek o wznowienie postępowania. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, ponieważ nie został sporządzony przez adwokata lub radcę prawnego i nie została uiszczona od niego opłata. Skazany otrzymał wezwanie do uzupełnienia braków, ale nie uzupełnił ich w terminie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV KO 58/16 ZARZĄDZENIE Dnia 22 listopada 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz Przewodniczący IV Wydziału Izby Karnej Sądu Najwyższego SSN Wiesław Kozielewicz w związku z pismem skazanego S. K. z dnia 13 lipca 2016 r., nie stwierdza podstaw do wszczęcia postępowania o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 7 czerwca 2016 r., sygn. akt II AKa […]. UZASADNIENIE Nie można podzielić poglądu zaprezentowanego w w/w piśmie skazanego, iż w sprawie II AKa […] zaistniało uchybienie wskazane w art. 439 § 1 k.p.k. gdyż sąd powszechny orzekł w sprawie należącej do właściwości sądu lekarskiego. W polskim ustawodawstwie lekarze nie posiadają immunitetu materialnego, a tylko wówczas za popełnione przez nich czyny zabronione w prawie powszechnym jako przestępstwa lub wykroczenia podlegaliby wyłącznie odpowiedzialności zawodowej czy dyscyplinarnej. Lekarz w świetle polskiego ustawodawstwa ponosi odpowiedzialność karną niezależnie od ewentualnej odpowiedzialności innego rodzaju (np. cywilnej, zawodowej, dyscyplinarnej). W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do przyjęcia, iż w sprawie skazanego miało miejsce uchybienie o którym mowa w piśmie z dnia 13 lipca 2016 r. Analiza kolejnych pism skazanego dołączonych do akt sprawy (k. 100 – 109, k. 121 – 135, k. 138 – 148, k. 154), jak i wniosku stowarzyszenia „[…]” z dnia 8 lipca 2016 r. (k. 113 – 119), także nie doprowadzała do ujawnienia uchybienia stanowiącego bezwzględny powód odwoławczy. Mając powyższe na względzie rozstrzygnięto jak na wstępie.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 439 § 1 KPK§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 24.07.2026. · PDF źródłowy