IV KO 70/22

Izba Karna2022-09-21

Skład orzekający: Dariusz Świecki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wynagrodzenie adwokata wyznaczonego z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania powinno uwzględniać podatek VAT i być równe wynagrodzeniu, jakie otrzymałby pełnomocnik z wyboru?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania, obejmujące podatek VAT. Sąd oparł się na wyroku Trybunału Konstytucyjnego, który uznał za niekonstytucyjne różnicowanie wynagrodzenia adwokatów i radców prawnych w zależności od tego, czy działają z urzędu, czy z wyboru.
Stan faktyczny
Adwokat E. Z., wyznaczona z urzędu jako obrońca skazanego, sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Złożyła wniosek o przyznanie wynagrodzenia za tę czynność. Sąd Najwyższy uwzględnił jej wniosek.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata E. Z. kwotę 885,60 zł tytułem wynagrodzenia za sporządzenie opinii, obejmującą podatek VAT.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV KO 70/22 POSTANOWIENIE Dnia 21 września 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki w sprawie P. R. w przedmiocie wniosku obrońcy z urzędu skazanego o przyznanie wynagrodzenia postanowił: zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. E. Z. (KA w W.), jako obrońcy skazanego wyznaczonemu z urzędu, kwotę 885,60 zł (słownie osiemset osiemdziesiąt pięć złotych, sześćdziesiąt groszy), obejmującą już należny podatek VAT, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. UZASADNIENIE Adwokat E. Z., jako obrońca wyznaczony skazanemu z urzędu, sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Dlatego też, Sąd Najwyższy uwzględnił zasadny wniosek obrońcy i zasądził od Skarbu Państwa na jego rzecz kwotę 720 zł, powiększoną o należny podatek od towarów i usług, co łącznie stanowi kwotę 885,60 zł za sporządzenie przedmiotowej opinii w niniejszej sprawie. Tym samym Sąd Najwyższy uwzględnił treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 kwietnia 2020 r., SK 66/19, OTK-A 2020, poz. 13, w którym stwierdzono, że analiza statusu adwokatów i radców prawnych oraz ich roli w postępowaniu, w którym występują jako podmioty powołane z urzędu i zobowiązane do zastępstwa prawnego, prowadzi do uznania, iż różnicowanie ich wynagrodzenia poprzez obniżenie, w stosunku do wynagrodzenia, jakie 2 otrzymaliby, gdyby występowali w sprawie jako pełnomocnicy z wyboru, nie ma konstytucyjnego uzasadnienia. Podzielając to stanowisko Trybunału Konstytucyjnego należało orzec o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w niniejszej sprawie z urzędu na podstawie § 4 ust. 3 oraz § 17 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 18), przy uwzględnieniu tu także treści § 11 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800). Z tych też względów orzeczono, jak na wstępie. [as]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

§ 4 ust. 3§ 17 ust. 4§ 11 ust. 4

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy