IV KO 96/18

Sygn. akt IV KO 96/18 POSTANOWIENIE Dnia 12 grudnia 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie M. C. oskarżonego z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s. po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 12 grudnia 2018 r. wniosku Sądu Rejonowego w P. z dnia 22 października 2018 r. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu we W. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 22 października 2018 r. Sąd Rejonowy w P. wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania – na podstawie art. 37 k.p.k. – innemu sądowi równorzędnemu sprawy M. C. oskarżonego o przestępstwo z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s. Uzasadniając wniosek wskazał, że oskarżony jest osadzony w Zakładzie Karnym Nr […] we W.. Nie ma możliwości przetransportowania go do jednostki penitencjarnej położonej w pobliżu sądu miejscowo właściwego, a tym samym rozpoczęcia w tej sprawie procesu karnego bowiem oskarżony ma szereg czynności procesowych wyznaczonych przez inne sądy. W tej sytuacji dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem niniejszej sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu we W. położonemu blisko miejsca osadzenia oskarżonego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 2 Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Podnieść należy, że przepis art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy. Odstąpienie do zasady rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo może nastąpić tylko w razie zaistnienia sytuacji jednoznacznie świadczącej o tym, że pozostawienie sprawy w gestii tego sądu sprzeciwiałoby się dobro wymiaru sprawiedliwości. Kryterium "dobra wymiaru sprawiedliwości", uzasadniające skorzystanie z właściwości delegacyjnej na podstawie art. 37 k.p.k., przejawia się nie tylko w realnym zagrożeniu obiektywizmu w orzekaniu w zakresie odpowiedzialności karnej, lecz także w sytuacji wystąpienia rzeczywistych i poważnych utrudnień w sprawnym i szybkim przeprowadzeniu postępowania sądowego. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, w której pomimo dołożenia przez Sąd Rejonowy w P. staranności w celu jej rozpoznania, z przyczyn od tego Sądu niezależnych, do chwili obecnej nie udało się rozpocząć procesu. Na przeszkodzie temu stoi brak zgody Administracji Zakładu Karnego Nr […] we W., w którym oskarżony przebywa, na jego przetransportowanie do jednostki penitencjarnej położonej w pobliżu sądu miejscowo właściwego, co z kolei uniemożliwia doprowadzenie oskarżonego na rozprawę, uczestniczenia, w której on się domaga. W chwili obecnej nie można przewidzieć czasu ustania tej przeszkody, zważywszy, że przeciwko oskarżonemu toczą się sprawy karne w dziesięciu różnych sądach w kraju. Bez wątpienia większe szanse uczestnictwa oskarżonego w procesie, a tym samym rozpoznania sprawy, daje sąd bliższy miejsca jego pobytu niż odległy sąd miejscowo właściwy. W interesie wymiaru sprawiedliwości leży zaś, aby problem odpowiedzialności karnej oskarżonego za zarzucany mu czyn został poddany rozpoznaniu bez zbędnej zwłoki. Dlatego też Sąd Najwyższy, przychylając się do wniosku Sądu Rejonowego w P., przekazał sprawę M. C. Sądowi Rejonowemu we W.. Sąd ten powinien dla sprawnego jej rozpoznania podjąć stosowne kroki w celu zapewnienia udziału w rozprawie oskarżonego przez jego doprowadzenie do sądu, otwarcia przewodu sądowego i możliwie szybkiego przeprowadzenia postępowania dowodowego. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie. 3