IV KO 98/18

Sygn. akt IV KO 98/18 ZARZĄDZENIE Dnia 10 lipca 2019 r. Przewodniczący IV Wydziału Izby Karnej Sądu Najwyższego SSN Wiesław Kozielewicz w związku z wnioskiem M. L. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 25 listopada 2015 r., sygn. akt II AKz (…), utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 12 października 2015 r., sygn. akt XVI Kop (…), w przedmiocie stwierdzenia prawnej dopuszczalności przejęcia do wykonania prawomocnego wyroku Sądu Krajowego w M. na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. z a r z ą d z i ł: odmówić przyjęcia wyżej wymienionego wniosku o wznowienie postępowania. UZASADNIENIE Ustanowiony dla skazanego M. L. obrońca z urzędu adw. M. S. (k. 16), w piśmie z dnia 17 kwietnia 2019 r. poinformował Sąd Najwyższy, o niestwierdzeniu podstaw do sporządzenia i złożenia wniosku o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie (k. 33 - 35). W związku z treścią tego pisma, zarządzeniem z dnia 14 maja 2019 r. skazany został wezwany do uzupełnienia w terminie siedmiu dni braków formalnych przez złożenie wniosku o wznowienie postępowania sporządzonego i podpisanego przez adwokata z wyboru, pod rygorem uznania jego wniosku za bezskuteczny (k. 38). Skazany wezwanie to otrzymał w dniu 17 maja 2019 r. (k. 39 i k. 42). Skazany braków formalnych nie uzupełnił. W dniu 22 maja 2019 r. przesłał do Sądu Najwyższego wniosek o wyznaczenie kolejnego obrońcy z urzędu (k. 44). Należy zauważyć, że skazany M.L. został wcześniej poinformowany, iż Sąd Najwyższy nie ma obowiązku wyznaczania obrońcy z urzędu w celu niejako wymuszenia złożenia wniosku o wznowienie postępowania (por. treść pisma z dnia 2 14 maja 2019 r. – k. 35). W orzecznictwie Sądu Najwyższego dominuje pogląd, że gdy obrońca z urzędu, wyznaczony w trybie art. 84 § 3 k.p.k., stwierdzi brak podstaw do sporządzenie i złożenia wniosku o wznowienie postępowania, to nie ma prawnych podstaw, aby wyznaczyć skazanemu kolejnego obrońcę z urzędu tylko dlatego, że decyzja taka nie spełnia oczekiwań skazanego. Skoro zatem skazany, mimo wezwania, nie uzupełnił w terminie braków formalnych wniosku, należało z mocy powołanych przepisów, rozstrzygnąć jak na wstępie.