IV KR 7/73
WyrokIzba Karna1973-11-15
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy kwota podatku od nienależnego wynagrodzenia za pracę, potrącona przez pracodawcę przed wypłatą, może stanowić przedmiot zagarnięcia w rozumieniu przepisów prawa karnego?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że kwota podatku od nienależnego wynagrodzenia za pracę, potrącona przez pracodawcę przed wypłatą, nie może stanowić przedmiotu zagarnięcia. W przeciwieństwie do podatku dochodowego czy obrotowego, podatek od wynagrodzenia jest potrącany przed jego wypłatą, co oznacza, że sprawca nie uzyskuje faktycznego przysporzenia majątkowego w tej części. Szkoda dla jednostki gospodarki uspołecznionej obejmuje jednak potrącony podatek.Stan faktyczny
Oskarżeni zostali skazani za zagarnięcie mienia, w tym kwot stanowiących nienależne wynagrodzenie za pracę. Sąd pierwszej instancji uznał, że przedmiotem zagarnięcia była kwota brutto, obejmująca także potrącony podatek od wynagrodzenia. Oskarżeni wnieśli rewizję, kwestionując możliwość zaliczenia potrąconego podatku do wartości zagarniętego mienia.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy zmienił zaskarżony wyrok, odliczając od przypisanych oskarżonym kwot podatek od wynagrodzenia, co skutkowało złagodzeniem orzeczonych kar pozbawienia wolności.Pełny tekst orzeczenia
Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia W. Sutkowski (sprawozdawca). Sędziowie: J. Pustelnik, L. Gmytrasiewicz.Prokurator Prokuratury Generalnej: A. Kabat.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 1973 r. sprawy: 1) Sławomira S., oskarżonego z art. 199 § 1 k.k., 2) Jana Stanisława S., oskarżonego z art. 201 i 200 § 1 k.k., z powodu rewizji wniesionej przez oskarżonych od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Białymstoku z dnia 21 lipca 1972 r.zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że:a) wartość zagarniętego mienia przez oskarżonego Sławomira S. ustalił na kwotę 19.910 zł, a wymierzoną mu karę pozbawienia wolności złagodził do 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet okres tymczasowego aresztowania od dnia 23 listopada 1970 r. do dnia 15 maja 1971 r.;b) co do oskarżonego Jana Stanisława S. uchylił orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności i przyjmując wartość zagarniętego mienia przez oskarżonego co do czynu opisanego w pkt XXIV zaskarżonego wyroku na kwotę 143.882 zł, a za podstawę prawną skazania za ten czyn przepisy art. 200 § 1, art. 202 § 2 i art. 266 § 4 k.k. w związku z art. 10 § 2 k.k., wymierzoną karę pozbawienia wolności za ten czyn złagodził do 5 lat, i w takiej wysokości orzekł karę łączną pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet okres tymczasowego aresztowania od dnia 20 lutego 1971 r. do dnia 24 lipca 1972 r. (...). Uzasadnienie faktyczne(...) Rewizja oskarżonego Jana Stanisława S. podniosła, że pobrany i odprowadzony podatek od nienależnego wynagrodzenia za pracę nie może być przedmiotem zagarnięcia. Kwestia ta dotyczy także oskarżonego Sławomira S., chociaż rewizja tego nie kwestionuje.W związku z tym należy zauważyć, że Sąd Wojewódzki, skazując oskarżonych za zagarnięcie kwot stanowiących między innymi nienależne im wynagrodzenie za pracę, uznał, iż w wypadku tym przedmiotem zagarnięcia były nie tylko sumy rzeczywiście wypłacone oskarżonym, lecz kwota brutto, tj. obejmująca także potrącony podatek od wynagrodzenia. Zdaniem sądu pierwszej instancji, za słusznością takiego stanowiska przemawia między innymi treść wyroku Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 1972 r. - III KR 220/71 (OSNKW 1972, z. 4, poz. 67), w którym wyrażono pogląd, że "(...) nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa karnego żądanie sprawcy zagarnięcia mienia społecznego, żeby sąd odliczył od wartości wyłudzonego mienia te obciążenia i koszty, które sprawca poniósł w związku lub w następstwie zagarnięcia", oraz treść wyroku Sądu Najwyższego z dnia 15 lipca 1969 r. - IV KR 129/69 (OSNKW 1969, z. 12, poz. 162), w którym stwierdzono, iż "(...) okoliczność, że oskarżony opłacił podatek od wyłudzonej na szkodę przedsiębiorstwa uspołecznionego kwoty, w niczym nie umniejsza wyrządzonej przedsiębiorstwu szkody. Pobranie podatku przez właściwy organ finansowy jest zaszłością wtórną".Stanowisko Sądu Wojewódzkiego w omawianej kwestii nie jest trafne, a powołane orzeczenia Sądu Najwyższego dotyczyły podatku obrotowego i dochodowego.W przeciwieństwie do podatku dochodowego i obrotowego podatek od wynagrodzenia potrącany jest pracownikowi przed wypłatą wynagrodzenia, i dlatego przedmiotem zagarnięcia może być tylko zawyżone i nienależne wynagrodzenie pomniejszone o wysokość potrąconego uprzednio podatku. Według wyjaśnienia zawartego w art. 120 § 8 k.k. zagarnięcie mienia polega na przysporzeniu sobie lub komu innemu korzyści majątkowej przez kradzież, przywłaszczenie albo oszustwo lub inne wyłudzenie.Kwota stanowiąca podatek od nienależnego wynagrodzenia w ogóle nie była przejęta we władanie sprawcy i nie mogła stanowić przysporzenia jemu lub komu innemu korzyści majątkowej.W takich sytuacjach należy mieć na względzie, że wysokość wyrządzonej szkody nie będzie odpowiadała wysokości zagarniętego mienia. Szkoda dla konkretnej jednostki gospodarki uspołecznionej obejmować będzie także potrącony i odprowadzony podatek od wyłudzonego wynagrodzenia.Z tych względów Sąd Najwyższy - nie podzielając stanowiska sądu pierwszej instancji - odliczył oskarżonym od przypisanych im kwot podatek od wynagrodzenia (...).
Powiązane orzeczenia
- IV KR 330/75 1976-12-02Czy czyn polegający na wyłudzeniu świadczeń pieniężnych od jednostek gospodarki uspołecznionej, które nie zostały w całości uregulowane, stanowi przestępstwo zagarnięcia mienia w rozumieniu art. 201 Kodeksu karnego?
- IV KR 94/82 1982-07-06Czy ustalenie przez biegłych, że oskarżony nie zawyżył wartości wykonanych prac, a także że nie miał świadomości wyłudzania należnych mu sum, może stanowić podstawę do uniewinnienia go od zarzutu zagarnięcia mienia społe…
- III KR 220/71 1972-11-01Czy przy określaniu wysokości wyłudzonej kwoty mienia społecznego należy odliczyć od wartości wyłudzonego mienia obciążenia i koszty poniesione przez sprawcę w związku lub w następstwie zagarnięcia?
- VI KZP 19/74 1974-08-28Czy wartość mienia społecznego zagarniętego przez wyłudzenie (art. 202 k.k.) obejmuje mienie, które zgodnie z przewidywaniem sprawcy nie miało znaleźć się w jego posiadaniu, lecz zostało przekazane innej jednostce państw…
- II KR 134/78 1978-06-26Czy przywłaszczenie przez osobę upoważnioną do odbioru wynagrodzenia za pracę, które zostało jej powierzone przez pracownika, stanowi zagarnięcie mienia społecznego, czy też przestępstwo z art. 204 § 2 k.k.?
Powołane przepisy
art. 199 § 1 KKart. 201art. 200 § 1art. 202 § 2art. 266 § 4 KKart. 10 § 2 KKart. 120 § 8 KK§ 1§ 2§ 4§ 8
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026.