IV KR 79/78
WyrokIzba Karna1978-03-04
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy kara pozbawienia wolności i grzywny orzeczona wobec oskarżonego za zabór części samochodowych na szkodę fabryki jest rażąco łagodna, a kara majątkowa w postaci konfiskaty samochodu jest rażąco niewspółmierna?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że kary orzeczone wobec oskarżonego nie są rażąco łagodne. Wskazał, że ocena kary musi uwzględniać całość represji, w tym kary dodatkowe, takie jak konfiskata samochodu, która stanowi znaczącą dolegliwość. Dodatkowo, fakt odzyskania mienia i okoliczności popełnienia czynu (na pograniczu usiłowania) oraz trudna sytuacja mieszkaniowa oskarżonego przemawiają przeciwko uznaniu kary za zbyt łagodną. Rewizja obrońcy dotycząca konfiskaty została oddalona, ponieważ przepisy nie uzależniają jej od pochodzenia mienia ani nie dopuszczają konfiskaty części ułamkowych.Stan faktyczny
Sąd Wojewódzki skazał Stanisława D. za zabór części samochodowych na szkodę fabryki, wymierzając mu karę pozbawienia wolności, grzywny oraz konfiskatę samochodu. Prokurator wniósł rewizję, zarzucając rażącą łagodność kary. Obrońca oskarżonego zaskarżył wyrok w części dotyczącej konfiskaty samochodu, domagając się jej zmiany na inny przedmiot lub orzeczenia konfiskaty części samochodu. Sąd Najwyższy rozpoznał obie rewizje.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Wojewódzkiego w Bielsku-Białej, uznając obie rewizje za niezasadne.Pełny tekst orzeczenia
Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia T. Majewski. Sędziowie: J. Polony (sprawozdawca), R. Młynkiewicz.Prokurator Prokuratury Generalnej: P. Lech.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy Stanisława D., oskarżonego z art. 201 k.k. w związku z art. 58 k.k., z powodu rewizji wniesionych przez prokuratora i obrońcę od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Bielsku-Białej z dnia 20 grudnia 1977 r.utrzymał w mocy zaskarżony wyrok (...).Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki w Bielsku-Białej wyrokiem z dnia 20 grudnia 1977 r. skazał Stanisława D. na karę 5 lat pozbawienia wolności, 40.000 zł grzywny (...), konfiskaty części mienia, a mianowicie samochodu osobowego marki "Skoda 1000 MB", oraz pozbawienia praw publicznych nao kres 3 lat za przestępstwo określone w art. 201 k.k. w związku z art. 58 k.k., popełnione wten sposób, że w okresie od lipca 1975 r. do dnia 23 września 1977 r. w B., działając w warunkach przestępstwa ciągłego, zabrał w celu pryzwłaszczenia na szkodę Fabryki Samochodów Małolitrażowych w B. części samochodowe o łącznej wartości 145.043 zł.Wyrok powyższy został zaskarżony przez prokuratora i przez obrońcę oskarżonego.Rewizja prokuratora zarzuca temu wyrokowi rażącą niewspółmierność wymierzonej kary pozbawienia wolności i grzywny, polegającą na niepełnym uwzględnieniu okoliczności charakteryzujących ujemnie osobowość sprawcy oraz okoliczności popełnienia czynu, co doprowadziło do wymierzenia kary zbyt łagodnej, i wnosi o zmianę wyroku pierwszej instancji i wymierzenie Stanisławowi D. odpowiednio wyższej kary pozbawienia wolności oraz kary grzywny.Rewizja obrońcy natomiast zarzuca temu wyrokowi rażącą niewspółmierność kary majątkowej przewidzianej w art. 46 § 1 pkt 2 k.k. i wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku w części odnoszącej się do orzeczenia konfiskaty wymienionego wyżej samochodu osobowego marki "Skoda 1000 MB" w ten sposób, że zamiast konfiskaty tego przedmiotu majątkowego orzeka się konfiskatę telewizora marki "Junas 401", albo też w ten sposób, że orzeka się konfiskatę tylko połowy nie wydzielonej opisanego samochodu.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Obydwie rewizje nie są zasadne.Rewizja prokuratora reprezentująca pogląd, że sąd pierwszej instancji: "(..) kierował siętylko okolicznościami łagodzącymi w przeciwnym bowiem razie kara pozbawienia wolności i kara grzywny byłyby znacznie wyższe", nie uwzględnia wszystkich elementów orzeczonej kary, w tym również i kar dodatkowych - a zwłaszcza konfiskaty samochodu, których całość decyduje dopiero o dolegliwości represji zastosowanej do sprawcy i powinna być oceniona w aspekcie współmierności do stopnia społecznego niebezpieczeństwa popełnionego czynu.W tym konkretnym wypadku suma wartości skonfiskowanego samochodu i grzywny (łącznie około 100.000 zł) przybliżona jest do wartości przedmiotu zagarnięcia i stanowi bardzo poważną dolegliwość dla oskarżonego. Ponadto istotną okolicznością rzutującą na wymiar kary jest fakt, że w rzeczywistości nie powstała żadna szkoda w mieniu społecznym wobec odzyskania go w całości oraz że działanie oskarżonego w odniesieniu do znacznej części owego mienia, tj. tego, przy którego wynoszeniu został przychwycony (134.240 zł), było na pograniczu usiłowania.Wreszcie argument, że oskarżony przyznał na rozprawie, jakoby chciał wręczyć łapówkę za załatwienie sprawy mieszkania, a zatem gromadził pieniądze na cele niegodziwe, jest - po pierwsze - niezgodny z treścią jego wyjaśnień złożonych przed sądem, w których wyraźnie temu zaprzeczył, po drugie - wartość zagarniętego mienia wskazuje - jak się wydaje - na prawidłowość tłumaczenia Stanisława D., że zbierał środki na mieszkanie własnościowe, a nie na łapówkę. Nie ulega przy tym wątpliwości, że znajdował się w trudnych warunkach lokalowych z żoną i dwojgiem dzieci.Zważywszy te wszystkie okoliczności, nie można uznać wymierzoych mu kar pozbawienia wolności i grzywny za zbyt łagodne, i to w stopniu rażącym, jak tego wymaga art. 387 pkt 3 k.p.k.Nie zasługiwała również na uwzględnienie rewizja obrońcy. W razie orzekania konfiskaty części mienia w postaci samochodu nie ma znaczenia ani okoliczność żen ie zostało ono nabyte ześrodków pochodzących z przestępstwa, ani fakt, że objęte jest ustawową wspólnością majątkową małżeńską (takie wypadki reguluje właśnie cytowany w rewizji przepis art. 125(1) k.k.w.). Zresztą to samo dotyczy proponowanego w zamian telewizora jako ewentualnego przedmiotu konfiskaty. Niedopuszczalne jest również orzeczenie konfiskaty części ułamkowych mienia, jak to proponuje rewizja.Z kolei istniejąca w sprawie okoliczność obciążająca - wymieniona w zaskarżonym wyroku - uzasadnia taki rozmiar konfiskaty (...).
Powiązane orzeczenia
- III KR 432/88 1989-02-17Czy kara pozbawienia wolności i grzywny orzeczona za przestępstwo z art. 208 k.k. jest rażąco łagodna, jeśli wartość zagarniętego mienia była wysoka, mimo że czyn został zakwalifikowany z przepisu o łagodniejszym zagroże…
- Rw 94/75 1975-03-07Czy rażąco surowa kara pozbawienia wolności i zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, wymierzona za przestępstwa z art. 214 § 1 k.k. i art. 145 § 1 k.k., uzasadnia uwzględnienie rewizji obrońcy i warunkowe zawieszenie…
- I KR 38/85 1985-03-14Czy kara pozbawienia wolności wymierzona za zagarnięcie mienia społecznego o wartości prawie miliona złotych, wynosząca 5 lat i 6 miesięcy, jest rażąco łagodna, jeśli sąd pierwszej instancji nie uwzględnił wszystkich oko…
- IV KR 324/73 1973-12-12Czy wymierzona kara pozbawienia wolności jest rażąco surowa, biorąc pod uwagę dobrowolne naprawienie szkody przez oskarżoną?
- V KRN 189/80 1980-08-27Czy Sąd Najwyższy powinien podwyższyć kary pozbawienia wolności i orzec konfiskatę mienia w przypadku skazanych za włamanie i zagarnięcie mienia społecznego znacznej wartości, gdy sąd pierwszej instancji orzekł niższe ka…
Powołane przepisy
art. 201 KKart. 58 KKart. 46 § 1 pkt 2 KKart. 387 pkt 3 KPKart. 125§ 1 pkt 2
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026.