IV KR 80/90

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN H. Kwaśny.Sędziowie SN: R. Młynkiewicz, J. Tobera (spr.).Protokolant: M. Wojda.Prokurator w Ministerstwie Sprawiedliwości: Z. Buchholtz.SentencjaSąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna po rozpoznaniu w dniu 15 maja 1990 r. sprawy Dariusza W. o wydanie wyroku łącznego, z powodu rewizji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Poznaniu z dnia 5 lutego 1990 r., sygn. III K 13/90:I.utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok,II.zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania rewizyjnego.Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki w Poznaniu wyrokiem z dnia 5 lutego 1990 r. na podstawie art. 66, art. 67 § 1 i art. 70 § 1 k.k. wymierzył skazanemu Dariuszowi W. łączną karę 5 lat pozbawienia wolności i 350 tysięcy zł grzywny po połączeniu dwóch wyroków, a mianowicie:1.wyroku Sądu Wojewódzkiego w Poznaniu z dnia 13 marca 1988 r., sygn. III K 36/88, zmienionego wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 1988 r., skazującego oskarżonego za przestępstwo z art. 208 w zw. z art. 58 k.k., popełnione w czasie od września do 19 listopada 1987 r., na karę 4 lat pozbawienia wolności i 300 tys. zł grzywny,2.wyroku Sądu Rejonowego w Kościanie z dnia 31 stycznia 1989 r. za przestępstwo z art. 208 w zw. z art. 58 k.k. popełnione od lipca do listopada 1987 r., na rok i sześć miesięcy pozbawienia wolności i siedemdziesiąt tysięcy zł grzywny.Wyrok zaskarżył obrońca oskarżonego.Obrońca zarzuca rażącą niewspółmierność wymierzonej kary i wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku i przy zastosowaniu pełnej absorpcji wymierzenie skazanemu kary łącznej w wymiarze 4 lat pozbawienia wolności i 300 tysięcy zł grzywny.Rewizja nie jest zasadna.Wnosząc o złagodzenie wymierzonej oskarżonemu kary łącznej, obrońca powołuje się przede wszystkim na fakt, iż oskarżony w czasie popełnienia przestępstwa był młodociany.Okoliczność ta została już uwzględniona przy wymierzeniu kar za poszczególne przestępstwa.Wymierzając karę łączną, Sąd powinien rozważyć przede wszystkim, czy pomiędzy poszczególnymi czynami, za które wymierzono kary, istnieje ścisły związek podmiotowy lub przedmiotowy, czy też związek ten jest dość odległy lub w ogóle go brak, czy okoliczności, które zaistniały już po wydaniu poprzednich wyroków, przemawiają za korzystnym lub niekorzystnym ukształtowaniem kary łącznej (OSNKW 65/84).Trafne jest stanowisko Sądu Wojewódzkiego, iż w sprawie niniejszej brak jest podstaw do zastosowania zasady pełnej absorpcji.Z opinii wydanej przez Zakład Karny, w którym skazany odbywa karę pozbawienia wolności wynika, że ma on złą opinię. Skazany jest aktywnym uczestnikiem drugiego życia, współżyje jedynie z członkami struktur nieformalnych. Nie chce się uczyć, opuszczając zajęcia szkolne. Odmówił także podjęcia pracy, a będąc zatrudniony nie wywiązywał się z nałożonych na niego obowiązków.Z tych powodów Sąd Najwyższy nie uwzględnił rewizji uznając, iż wymierzona skazanemu kara łączna nie jest rażąco niewspółmierna.