IV KZ 30/20

PostanowienieIzba Karna2020-09-03

Skład orzekający: Jerzy Grubba

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy odmowa ustanowienia obrońcy z urzędu, który nie wykazał swojej niezdolności do poniesienia kosztów obrony, a następnie nieuzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej uzasadnia utrzymanie w mocy zarządzenia o odmowie przyjęcia kasacji?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie, uznając, że skazany nie wykazał swojej niezdolności do poniesienia kosztów obrony, mimo wezwania do uzupełnienia braków. Odmowa ustanowienia obrońcy z urzędu była prawidłowa i nie została zaskarżona. W konsekwencji, skazany nie uzupełnił braków formalnych skargi kasacyjnej, co uzasadniało jej nieprzyjęcie.
Stan faktyczny
Skazany złożył wniosek o ustanowienie obrońcy z urzędu, ale nie wykazał swojej niezdolności do poniesienia kosztów obrony. Po odmowie ustanowienia obrońcy z urzędu, która nie została zaskarżona, skazany złożył skargę kasacyjną, której braków formalnych nie uzupełnił. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie skazanego na zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV KZ 30/20 POSTANOWIENIE Dnia 3 września 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie G. D. skazanego za czyn z art. 224§2 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 3 września 2020r. zażalenia skazanego na zarządzenie upoważnionego sędziego Sądu Okręgowego w K. z dnia 6 lipca 2020r., sygn. akt IX WKK (…), o odmowie przyjęcia kasacji na podstawie art. 437§1 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Skarżący w swym zażaleniu wskazał, że nie został prawidłowo rozpoznany jego wniosek o ustanowienie mu obrońcy z urzędu. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Skazany po złożeniu wniosku o wyznaczenie obrońcy z urzędu został wezwany o wykazanie, że nie jest w stanie ponieść kosztów tej obrony. W zakreślonym terminie skazany braku tego nie uzupełnił. Złożył natomiast kolejny wniosek w tym samym przedmiocie. Skazanemu postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2020r. odmówiono ustanowienia obrońcy z urzędu. Zarządzenie to nie zostało zaskarżone. W toku instancji skazany korzystał z pomocy obrońcy z urzędu, lecz powodem tego nie było ubóstwo. 2 Jak natomiast wynika z opinii sądowo – psychiatrycznej sporządzonej w sprawie, może on samodzielnie uczestniczyć w procesie. Przyjąć należy zatem, że w zaskarżonym zarządzeniu prawidło przyjęto, że skazany nie uzupełnił braków formalnych osobistej skargi kasacyjnej. W tym stanie rzeczy, nie budzi wątpliwości trafność zaskarżonego zarządzenia, które jako prawidłowe, należało utrzymać w mocy. Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. Zauważyć, już jedynie na marginesie należy, że z uwagi na charakter zapadłego rozstrzygnięcia w wyroku Sądu Odwoławczego, istniały jedynie ograniczone możliwości zaskarżenia go kasacją. Mogła ona bowiem zostać oparta wyłącznie na wskazaniu, że przy procedowaniu przed Sądami obu instancji zaistniała któraś z bezwzględnych przesłanek odwoławczych. Jeżeli zaś skazany dostrzega zachodzenie takowych przesłanek w niniejszej sprawie, zawsze może je przedstawić w trybie art. 542§3 k.p.k. do rozważania wszczęcia postępowania wznowieniowego z urzędu.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 224§2 KKart. 437§1 KPKart. 542§3 KPK§2§1§3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy