KO 10/52

Skład orzekającyPrzewodniczący: Prezes K. Bzowski; Sędziowie: E. Merz (sprawozdawca), A. Bachrach; Prokurator: J. Markowicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Stefana Sz., osk. z art. 286 § 3 k.k., po wysłuchaniu wniosku Prokuratora, na podstawie art. 390 k.p.k. postanowił na postawione przez Sąd Wojewódzki w Rzeszowie pytanie prawne:Czy w rozumieniu art. 373 § 1 k.p.k. wymagane jest, aby obrońca w wywodzie rewizji podał zarzuty rewizyjne sformułowane słowami użytymi w art. 371 k.p.k. niezależnie od treści zarzutów rewizyjnych, z których jasno wynika, że podstawą rewizji jest zarzut błędnej oceny okoliczności faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i zarzut niewspółmierności kary w stosunku do przypisanego czynu?odpowiedzieć jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneW sporządzonym przez adwokata wywodzie rewizji nie podano wprawdzie przyczyn rewizji, wyszczególnionych w art. 371 k.p.k., słowami wymienionymi w tym przepisie, jednak z treści wywodu rewizji wynika, że obrońca zarzuca uchybienie, określone w art. 378 § 1 lit. a) k.p.k. (art. 371 pkt. 2 k.p.k), popełnione przekroczeniem ram aktu oskarżenia, dalej błędną ocenę okoliczności faktycznych przyjętych za podstawę wyroku w następstwie nierozważenia z obrazą art. 320 i 339 § 1 lit. a) k.p.k., że w tym przypadku oskarżony Stefan Sz. nie ponosi żadnej winy, a tylko szofer, który powinien był pilnować przywiezionych towarów (art. 371 pkt 3 k.p.k.), wreszcie rażącą niewspółmierność kary w stosunku do przypisanego oskarżonemu czynu w następstwie niezawieszenia wykonania kary (art. 371 pkt. 4 k.p.k.).Tego rodzaju sformułowanie zarzutów rewizji, sporządzonej przez adwokata, odpowiada wymaganiom art. 373 § 1 k.p.k., nawet jeśli w wywodzie rewizji nie wymieniono wyraźnie odpowiednich, wyszczególnionych w art. 371 k.p.k., punktów będących podstawą rewizji i nie sformułowano zarzutów rewizyjnych według dosłownego brzmienia art. 371 k.p.k.Odmienne zapatrywanie byłoby wyrazem formalizmu prawnego, obcego duchowi naszego ustawodawstwa.Zadaniem postępowania rewizyjnego w państwie demokracji ludowej jest ochrona porządku prawnego, którego istotnym celem jest, aby człowiek niewinny nie został ukarany wskutek błędu lub pomyłki sądu pierwszej instancji.Uzależnienie rozpoznania wywodu rewizji przez sąd rewizyjny od tego, czy obrońca użył słów wymienionych w ustawie, i pozostawienie rewizji bez rozpoznania na zasadzie art. 376 k.p.k. w przypadku, gdy obrońca trafną myśl wyraził innymi słowami, a nie zwrotem użytym w przepisie art. 371 k.p.k., choć określił ją w sposób wystarczająco jasny, byłoby niesłuszne i sprzeczne z zasadami sprawiedliwości socjalistycznej.Z tych powodów Sąd Najwyższy udzielił odpowiedzi jak wyżej, przyłączając się całkowicie do opinii wypowiedzianej przez Sąd Wojewódzki w Rzeszowie.