V KK 166/24

V KK 166/24 POSTANOWIENIE Dnia 27 maja 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie I. S. skazanego za przestępstwo z art. 13§1 k.k. w zw. z art. 18§2 i 3 k.k. w zw. z art. 148§1 k.k. w zw. z art. 64§1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 maja 2024r. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 29 maja 2019r., sygn. akt IV K 82/16, zmienionego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 29 listopada 2021r., sygn. akt II AKa 207/20 p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku UZASADNIENIE Wniosek obrońcy skazanego nie zasługiwał na uwzględnienie. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazywano wielokrotnie, że uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia jest możliwe jedynie wówczas, gdy strona wykaże istnienie szczególnych okoliczności powodujących, że wykonanie orzeczenia pociągnęłoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki, podnosząc też, że wniosek ten powinien zawierać dodatkową argumentację wskazującą na duże prawdopodobieństwo zasadności podniesionego w skardze zarzutu i przez to nieodwracalność skutków kary w razie jej wykonania. V KK 166/24 2 Wniosek sporządzony w niniejszej sprawie nie zawiera takiej argumentacji, która przemawiałaby za wstrzymaniem wobec I. S. zapadłego wobec niego orzeczenia. Postawione w kasacji zarzuty nie mają charakteru bezwzględnych przesłanek odwoławczych – wskazano w nich na naruszenie przez Sąd II instancji prawa procesowego, tj. art. 433§2 k.p.k. w zw. z art. 457§3 k.p.k. w zw. z art. 60§3 k.k. oraz art. 457§3 k.p.k. Ocena zasadności tych zarzutów nie może być jednak postrzegana jako jednoznaczna, tym bardziej, że w odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sam zaś fakt złożenia kasacji nie może obligować Sądu Najwyższego do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania kary, bowiem nie można zapominać, że w sprawie zapadł prawomocny, a więc wykonalny wyrok. Także argumenty podniesione na okoliczność potencjalnego wykonania przez skazanego kary w znacznej części przed rozpoznaniem kasacji, czy trudnej sytuacji rodzinnej, nie są tego rodzaju, że powinny skutkować wstrzymaniem wykonania kary pozbawienia wolności przez Sąd Najwyższy, z uwagi na wymiar orzeczonej kary, czy też fakt, że stanowią okoliczność, która w pierwszej kolejności podnoszona winna być w postępowaniu o odroczenie odbycia kary lub przerwę w jej wykonywaniu. Wszystko powyższe powoduje, że wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [PGW] [ms]