V KK 171/20

WyrokIzba Karna2020-06-16

Skład orzekający: Barbara Skoczkowska, Paweł Wiliński, Włodzimierz Wróbel

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy orzeczenie przez sąd zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres krótszy niż 3 lata, w sytuacji gdy sprawca popełnił przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. będąc w stanie nietrzeźwości, stanowi rażące naruszenie prawa materialnego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że orzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat wobec sprawcy przestępstwa z art. 178a § 1 k.k., który popełnił czyn w stanie nietrzeźwości, stanowi rażące naruszenie art. 42 § 2 k.k. Przepis ten w brzmieniu obowiązującym od 18 maja 2015 r. stanowi, że w takich przypadkach zakaz ten powinien być orzeczony na okres nie krótszy niż 3 lata. Naruszenie to miało istotny wpływ na treść wyroku.
Stan faktyczny
T. S. został skazany za prowadzenie samochodu w stanie nietrzeźwości (art. 178a § 1 k.k.). Sąd pierwszej instancji orzekł karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, świadczenie pieniężne oraz zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 3 lat. Sąd Okręgowy zmienił wyrok, skracając okres zakazu do 2 lat. Prokurator Generalny wniósł kasację, zarzucając rażące naruszenie art. 42 § 2 k.k. poprzez orzeczenie zakazu na okres krótszy niż ustawowe minimum.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w części dotyczącej orzeczenia o środku karnym i w tym zakresie przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V KK 171/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 czerwca 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Paweł Wiliński SSN Włodzimierz Wróbel Protokolant Katarzyna Wełpa po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 16 czerwca 2020 r. w sprawie T. S. skazanego z art. 178a § 1 k.k. kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na niekorzyść skazanego, od wyroku Sądu Okręgowego w G. , z dnia 7 lutego 2020 r., sygn. akt IV Ka (…), zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w S. , z dnia 7 listopada 2019 r., sygn. akt II K (…) uchyla zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w G. w części dotyczącej orzeczenia o środku karnym i w tym zakresie przekazuje sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. UZASADNIENIE T. S. został oskarżony o to, że „w dniu 13 sierpnia 2018 r. w ruchu lądowym w m. S. gm. S., woj. (…) w rejonie jeziora prowadził samochód osobowy marki P. o 2 nr. rej. (…) znajdując się w stanie nietrzeźwości mając kolejno 1,5 mg/dm3, 1,18 mg/dm3, 1,11 mg/dm3, 1,12 mg/dm3 alkoholu w wydychanym powietrzu”, tj. o popełnienie przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. Sąd Rejonowy w S. wyrokiem z dnia 7 listopada 2019 r., sygn. akt II K (…), uznał T. S. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 178a § 1 k.k. skazał go i wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie, na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k., art. 70 § 1 k.k. warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 2 lata, a na mocy art. 43a § 2 k.k. zobowiązał go do zapłaty tytułem świadczenia pieniężnego kwoty 5.000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej oraz na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzekł środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat. Sąd Okręgowy w G. , po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego, wyrokiem z dnia 7 lutego 2020 r., sygn. akt IV Ka (…) zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że orzeczony wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych ustalił na 2 lata, a w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. Kasację od wyroku Sądu odwoławczego, na niekorzyść T. S , wniósł Prokurator Generalny. Zaskarżający wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o środku karnym, zarzucił: „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 42 § 2 k.k., polegające na orzeczeniu przez Sąd Okręgowy w G. w stosunku do T. S. , skazanego za czyn z art. 178a § 1 k.k., środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat, w sytuacji gdy zgodnie z dyspozycją wskazanego przepisu zakaz ten powinien zostać orzeczony na okres nie krótszy niż 3 lata”. Wskazując na powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej rozstrzygnięcia o środku karnym i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Okręgowemu w G. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 3 Kasacja Prokuratora Generalnego wniesiona na niekorzyść T. S. , jako zasadna w stopniu oczywistym, podlegała rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron zgodnie z art. 535 § 5 k.p.k. Skarżący słusznie podnosi, że w sprawie doszło do rażącego naruszenia przepisu prawa materialnego. Zgodnie z art. 42 § 2 k.k., w brzmieniu obowiązującym od dnia 18 maja 2015 r., jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa wymienionego w § 1 był w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia określonego w art. 173, art. 174 lub art. 177 k.k., Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, na okres nie krótszy niż 3 lata. Skoro zatem Sąd Okręgowy w G. zmienił wyrok Sądu I instancji i orzekł wobec T. S. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat, to w sposób rażący naruszył przepis art. 42 § 2 k.k. Orzeczenie środka karnego za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. w wymiarze niższym, aniżeli pozwala na to ustawa, miało niewątpliwie istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia, co powoduje, że kasacja jest oczywiście zasadna. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji wyroku.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 535 § 5 KPKart. 178a § 1 KKart. 69 § 1art. 70 § 1 KKart. 43a § 2 KKart. 42 § 2 KKart. 173art. 174art. 177 KK§ 5§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy