V KK 180/22

Sygn. akt V KK 180/22 POSTANOWIENIE Dnia 23 czerwca 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2022 r. na posiedzeniu bez udziału stron w sprawie J. B. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 10 grudnia 2021 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 8 marca 2021 r., sygn. akt IV K (…), na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł uwzględnić wniosek i wstrzymać wobec skazanego J. B. s. A., ur. 11 lutego 1970 r. w Ł., wykonanie wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 10 grudnia 2021 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 8 marca 2021 r., sygn. akt IV K (…). UZASADNIENIE W imieniu skazanego kasację wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania orzeczenia wniósł obrońca, zarzucając rażące naruszenie szeregu przepisów prawa. Na uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia obrońca podniósł, że natychmiastowe jego wykonanie może pociągnąć nieodwracalne, niekorzystne skutki zarówno dla skazanego jak i jego rodziny. W zakresie dotyczącym osobistej sytuacji skazanego stwierdził, że J. B. cierpi na poważne schorzenia kręgosłupa, co wymaga poddania się odpowiedniej terapii, nadto 2 pozostaje w leczeniu psychiatrycznym. Przedłożył dokumenty mające obrazować te okoliczności. W części dotyczącej sytuacji rodzinnej podniósł obrońca, że skazany jest jedynym opiekunem nieletniej córki, gdyż jej matka przebywa w szpitalnym leczeniu psychiatrycznym. Sąd Najwyższy stwierdził, że wniosek zasługuje na uwzględnienie. Należy podkreślić, że oczywiście przedmiotem rozważań związanych z oceną przez Sąd Najwyższy zasadności złożonego w trybie art. 532 § 1 k.p.k. wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie może być całościowa i merytoryczna ocena trafności i zasadności podniesionych w kasacji zarzutów, gdyż ta może zostać rozstrzygnięta dopiero w trakcie rozpoznawania tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Argumenty obrońcy mające przemawiać za potrzebą wstrzymania wykonania orzeczenia dotyczą sytuacji osobistej i rodzinnej skazanego, a w głównej mierze jego stanu zdrowia oraz konieczności zapewnienia opieki nastoletniej córce. W tym miejscu należy zauważyć, iż co do zasady, wskazane powyżej okoliczności w pierwszej kolejności są podstawą do ubiegania się o odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności lub w przypadku osadzenia w zakładzie karnym, do podjęcia starań o uzyskanie przerwy w odbywaniu tej kary na zasadach określonych w Kodeksie karnym wykonawczym – co Sąd Najwyższy podkreślał wielokrotnie w swoim orzecznictwie, rozpoznając wnioski złożone w trybie art. 532 § 1 k.p.k. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 kwietnia 2004 r., V KK 70/04, OSNwSK 2004, Nr 1, poz. 681). W dodatku, w niniejszej sprawie Sąd Okręgowy w Ł. postanowieniem z dnia 29 marca 2022 r. (sygn. IV Ko (…)) odroczył na podstawie art. 151 § 1 k.k.w. wykonanie kary pozbawienia wolności wobec J. B. do dnia 29 lipca 2022 r. Mimo tych faktów Sąd Najwyższy uznał, że szczególna sytuacja rodzinna skazanego jest na tyle istotna, iż uzasadnia wstrzymanie wykonania orzeczenia do czasu rozpoznania kasacji. W przedmiotowej sprawie (sygn. akt V KK 180/22) kasacja obrońcy skazanego J. B. wpłynęła do Sądu Najwyższego w dniu 12 kwietnia 2022 r., zaś nie sposób w chwili obecnej ustalić, w jakim terminie będzie możliwe jej rozpoznanie. 3 Szczególnie złożona sytuacja rodzinna skazanego została ujęta obszernie w powyższym postanowieniu Sąd Okręgowy w Ł., którym odroczono wykonanie kary, nie ma zatem potrzeby jej ponownego powtarzania w tym miejscu. Trzeba jedynie zasygnalizować, że matka O. B. – córki skazanego – została częściowo ubezwłasnowolniona z powodu zaburzeń psychicznych, zaś opiekę nad córką decyzją Sądu powierzono ojcu. Córka z uwagi na specyficzną sytuację rodzinną cierpi na zaburzenia adaptacyjne, nastroju i funkcjonowania, spowodowane w głównej mierze brakiem poczucia bezpieczeństwa i stabilności rodzinnej. W roku 2017 przebywała w szpitalu psychiatrycznym z powodu dokonywania na tym tle samookaleczeń oraz deklarowanych myśli samobójczych. Aktualnie uczęszcza na wizyty psychoterapeutyczne. Jak trafnie zauważył Sąd Okręgowy – a są to argumenty, które w pełni akceptuje też Sąd Najwyższy – w chwili obecnej najistotniejszą jest ta okoliczność, aby umożliwić córce skazanego „względnie stabilne zaadoptowanie się do nowych warunków, związanych z orzeczoną wobec J. B. karą pozbawienia wolności oraz umożliwić ukończenie liceum i zdanie matury”. Innymi słowy, w ocenie Sądu Najwyższego względy humanitarne przemawiają za wstrzymaniem wykonania wobec J. B. kary 6 lat pozbawienia wolności do czasu rozpoznania w postępowaniu kasacyjnym wniesionej przez obrońcę skargi. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.