V KK 358/23

WyrokIzba Karna2024-10-07

Skład orzekający: Andrzej Stępka, Małgorzaty Bednarek, Małgorzata Bednarek, Wiesław Kozielewicz, Paweł Kołodziejski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sędzia Sądu Najwyższego, który został wyłączony od rozpoznania sprawy z powodu wadliwej procedury nominacyjnej, powinien zostać wyłączony od rozpoznania wniosku o wyłączenie innego sędziego w tej samej sprawie, opartego na tych samych przesłankach?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że sędzia, który został wyłączony od rozpoznania sprawy z powodu wadliwej procedury nominacyjnej, powinien zostać wyłączony od rozpoznania wniosku o wyłączenie innego sędziego w tej samej sprawie, jeśli wniosek ten oparty jest na tych samych przesłankach. Rozstrzyganie przez takiego sędziego kwestii wyłączenia innego sędziego mogłoby naruszać standardy bezstronności i prowadzić do wątpliwości co do jego obiektywizmu, a także naruszać art. 6 ust. 1 EKPC.
Stan faktyczny
Obrońca skazanego Z.C. złożył kasacje od wyroku. W trakcie postępowania obrońca wielokrotnie składał wnioski o wyłączenie sędziów Pawła Kołodziejskiego i Małgorzaty Bednarek od rozpoznania sprawy. Sąd Najwyższy wyłączył sędziego Pawła Kołodziejskiego od udziału w sprawie. Następnie wniosek o wyłączenie sędzi Małgorzaty Bednarek został przydzielony sędziemu Pawłowi Kołodziejskiemu. Sędzia Kołodziejski złożył żądanie wyłączenia go od rozpoznania tego wniosku, wskazując na te same przesłanki, które doprowadziły do jego pierwotnego wyłączenia.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego Pawła Kołodziejskiego od rozpoznania wniosku obrońcy o wyłączenie od udziału w sprawie sędzi Małgorzaty Bednarek.

Pełny tekst orzeczenia

V KK 358/23 POSTANOWIENIE Dnia 7 października 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu w dniu 7 października 2024 r. na posiedzeniu bez udziału stron w sprawie Z.C. skazanego z art. 223 § 1 k.k. i in., żądania sędziego Sądu Najwyższego Pawła Kołodziejskiego wyłączenia go od rozpoznania wniosku obrońcy o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Małgorzaty Bednarek od rozpoznania w sprawie V KK 358/23 kasacji obrońcy, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k., p o s t a n o w i ł wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego Pawła Kołodziejskiego od rozpoznania wniosku obrońcy o wyłączenie od udziału w sprawie SSN Małgorzaty Bednarek (KRI 537). UZASADNIENIE W dniu 10 sierpnia 2023 r. do Sądu Najwyższego wpłynęły kasacje obrońców skazanego Z.C. Zarządzeniem z dnia 18 sierpnia 2023 r. do rozpoznania tej sprawy została wyznaczona SSN Małgorzata Bednarek, natomiast zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2023 r. wyznaczono trzyosobowy skład do rozpoznania wniesionych kasacji, a to: Przewodniczący – Sędzia SN Wiesław Kozielewicz; SSN Małgorzata Bednarek (sprawozdawca); SSN Paweł Kołodziejski. Obrońca kilkakrotnie składał wnioski o wyłączenie od rozpoznania niniejszej sprawy Sędziów Pawła Kołodziejskiego i Małgorzaty Bednarek. V KK 358/23 2 Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2024 r., (KRI 538), Sąd Najwyższy na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k. wyłączył sędziego SN Pawła Kołodziejskiego od udziału w sprawie. Natomiast wniosek obrońcy o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Małgorzaty Bednarek w wyniku losowania został przydzielony sędziemu Sądu Najwyższego Pawłowi Kołodziejskiemu (KRI 537). W dniu 3 września 2024 r. SSN Paweł Kołodziejski złożył w trybie art. 42 § 1 i 4 k.p.k. żądanie wyłączenia go od rozpoznania tego wniosku. Na uzasadnienie sędzia podniósł, że wniosek obrońcy złożony na rozprawie w dniu 24 lipca 2024 r. dotyczył wyłączenia od rozpoznania sprawy zarówno jego, jak i SSN Małgorzaty Bednarek i był oparty na tych samych przesłankach. W tej sytuacji zaktualizował się zakaz określony w art. 42 § 4 zd. pierwsze in fine k.p.k. Dodatkowo podniósł, że rozstrzyganie przez niego w przedmiocie wyłączenia SSN Małgorzaty Bednarek, w oparciu o te same przesłanki, mogłoby rzutować zarówno u stron, jak i w odbiorze społecznym na wątpliwości co do jego obiektywizmu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. O potrzebie zastosowania instytucji wyłączenia sędziego decyduje między innymi ocena, czy dla postronnego obserwatora zachodzą w realiach sprawy takie okoliczności, które w odbiorze społecznym mogą budzić wątpliwości co do bezstronności sędziego. Jak już wcześniej wspomniano, postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2024 r., (KRI 538), Sąd Najwyższy na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k. wyłączył sędziego SN Pawła Kołodziejskiego od rozpoznania kasacji. W orzeczeniu tym wskazał Sąd, że sędzia Paweł Kołodziejski na urząd sędziego Sądu Najwyższego został powołany przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, postanowieniem z dnia 7 marca 2022 r. na podstawie rekomendacji Krajowej Rady Sądownictwa w składzie ukształtowanym na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 V KK 358/23 3 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw, a więc w procedurze kwestionowanej przez obrońcę. Sąd Najwyższy zwrócił uwagę, że orzeczenie wydane przez skład sądu z udziałem osób powołanych na stanowisko sędziego w procedurze nominacyjnej prowadzonej przed Krajową Radą Sądownictwa wadliwie ukształtowanej na podstawie w/w ustawy, będzie obciążone wadą traktowaną przez ETPC jako naruszenie art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. Takie samo stanowisko należy przyjąć przy rozpoznaniu przedmiotowego żądania sędziego. W zaistniałej sytuacji rozstrzyganie kwestii ewentualnego wyłączenia od rozpoznania kasacji sędzi Małgorzaty Bednarek przez sędziego Pawła Kołodziejskiego (wyłączonego już od udziału w sprawie co do kasacji), w konsekwencji prowadziłoby wprost do naruszenia standardu z art. 6 ust. 1 EKPC. W rzeczy samej SSN Paweł Kołodziejski stałby się niejako sędzią „we własnej sprawie”, skoro rozstrzygałby na przesłankach w równym stopniu mogących odnosić się także do niego. Przypomnieć należy, że w interesie systemu wymiaru sprawiedliwości jest nie tylko troska o rzeczywistą bezstronność sędziego, ale także zapobieganie powstaniu negatywnego odbioru społecznego w tym przedmiocie. Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji postanowienia. WB. [ms]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 223 § 1 KKart. 41 § 1 KPKart. 42 § 1art. 42 § 4art. 6 ust. 1§ 1§ 4

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026. · PDF źródłowy