V KK 534/20

Sygn. akt V KK 534/20 POSTANOWIENIE Dnia 14 stycznia 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie W. W. skazanego za przestępstwo z art. 158 § 3 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 14 stycznia 2021 r. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 10 czerwca 2020 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 21 listopada 2019 r., sygn. akt III K (…), na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k., postanowił: wstrzymać wykonanie wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 10 czerwca 2020 r., sygn. akt II AKa (…) w części (pkt 1 lit. b) obejmującej podwyższenie nawiązki zasądzonej wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 21 listopada 2019 r., sygn. akt III K (…) (pkt VII) od W. W. na rzecz B. M. – ponad kwotę 30.000,00 (trzydzieści tysięcy) zł. UZASADNIENIE Wniosek zawarty w kasacji obrońcy skazanego W. W. zasługiwał na częściowe uwzględnienie. W razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji (art. 532 § 1 k.p.k.). Instytucja ta ma jednak charakter wyjątkowy. Kontrola kasacyjna dotyczy bowiem prawomocnego wyroku sądu 2 odwoławczego, a więc orzeczenia objętego domniemaniem trafności zawartych w nim rozstrzygnięć. Zastosowanie wspomnianej instytucji jest zaś odstępstwem od reguły bezzwłocznej wykonalności prawomocnego wyroku (art 9 k.k.w.). Takie postąpienie wymaga potwierdzenia zaistnienia szczególnych przesłanek. W postępowaniu prowadzonym w oparciu o art. 532 k.p.k. Sąd Najwyższy bada w pierwszej kolejności rangę zarzutów podniesionych w kasacji i ich widoczną prima facie zasadność, a w związku z tym – wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji. Ponadto należy mieć na względzie to, czy wykonywanie orzeczenia nie narazi skazanego na poważne i w zasadzie niepowetowane dolegliwości. Nie przesądzając oczywiście ostatecznego efektu wniesienia nadzwyczajnego środka zaskarżenia, który będzie przedmiotem dalszego badania, uznać należało, że jego uwzględnienia – w zakresie zarzutu obejmującego podwyższenie przez instancję odwoławczą nawiązki zasądzonej w pkt. VII wyroku Sądu Okręgowego w W. od W. W. na rzecz B. M. do sumy 50.000,00 zł, a więc ponad orzeczoną przez Sąd meriti kwotę 30.000,00 zł – nie można na obecnym etapie sprawy wykluczyć. Ranga podniesionego w kasacji zarzutu naruszenia art. 434 § 1 k.p.k. jest wysoka, zaś wykonanie orzeczenia we wskazanym powyżej zakresie może narazić tego skazanego na dolegliwe skutki, a tym samym mogłoby prowadzić do jego nieuzasadnionego pokrzywdzenia. Wszystkie te argumenty uzasadniały wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku w wyżej określonej części. Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.